lørdag 29. november 2014

Feestjurk

Het is eind november en de tijd voor het traditionele kerstetentje van het werk, het zogenaamde julebord. Zowel de dames als de heren proberen er piekfijn en feestelijk uit te zien. Voor de dames betekent dat over het algemeen een mooie jurk en voor de heren een net pak. Het was voor mij al jaren geleden dat ik geïnvesteerd had in iets feestelijks. Bij alle kerstetentjes heb ik hetzelfde glittertopje gedragen met een eenvoudige zwarte broek die er elk jaar wat minder zwart uit begon te zien. Het glittertopje begon zichtbare tekenen te vertonen van slijtage. Nou ben ik bepaald geen type die met de mode meeloopt, maar ik begon me toch behoorlijk ongemakkelijk te voelen bij het idee om dit jaar weer in dezelfde outfit te verschijnen. Ik voelde me net als Barbara uit de Britse komediesiere The Good Life in de aflevering The Last Posh Frock (You Tube film).* We waren dan wel naar het platteland van Noorwegen verhuisd, en hebben bewust afstand gedaan van een samenleving die steeds meer lijkt te draaien om uiterlijk vertoon, maar dat betekende nog niet dat ik mijn laatste restje van vrouwelijkheid op wilde geven. Er waren drastische maatregelen nodig. Ik heb mijn principes van kwaliteit en duurzaamheid voor een keer radicaal overboord gezet. Er moest een jurk gescored worden!

Het was verbazingwekkend hoe makkelijk het winkelen gaat als het er alleen om draait dat het leuk moet staan en goedkoop moet zijn. De eerste jurk die ik paste kon meteen afgerekend worden (zie bovenstaande foto). Wat ik toen overigens niet kon bevroeden was dat het zo moeilijk zou zijn om donkerblauwe panty's te vinden. In Nederland verkoopt elke HEMA ze, maar in Noorwegen zijn er in de normale winkels alleen huidkleurige en zwarte panty's te krijgen. Uiteindelijk ben ik geslaagd bij een speciaalzaak voor ondermode. Ik heb nog nooit eerder een merkpanty gekocht, laat staan dat ik ooit zoveel voor een panty betaald heb: een slordige € 20 voor een 20 denier panty van Woolford. De panty koste meer dan een derde van de prijs voor de jurk. Ik had het er graag voor over. Ik kon me met een gerust hart vertonen op het julebord. Het werd een groot succes. Wat was het fijn om voor de allereerste keer tijdens een julebord complimentjes te krijgen over mijn uiterlijk. Alleen al daarom was het voor mij een geslaagde avond!


* The Good Life is een Britse komedieserie die in Nederland werd uitgezonden onder de titel Terug naar de natuur. De serie liep tussen 1975 en 1978 op de BBC en werd in Nederland door de Vara uitgezonden. De komedie draait om het echtpaar Tom en Barbara Good, dat besluit zich terug te trekken uit de consumptiemaatschappij en "terug naar de natuur" te gaan. Ze wonen in het plaatsje Surbiton, naast Margo en Lerry Leadbetter. Tom is veertig geworden en beseft dat zijn leven anders moet. Wat heeft het voor zin om nog jaren plastic speelgoed te ontwerpen als lokkertje voor dozen met ontbijtgranen? Tom besluit zijn baan als technisch ontwerper op te zeggen en kiest voor een eenvoudig en zelfvoorzienend leven. Zijn vrouw Barbara steunt hem. Ze maken van hun huis een soort boerderij, verbouwen hun eigen voedsel, houden dieren en maken hun eigen gereedschap. 

Ondanks het feit dat ze proberen om vrijwel niets te kopen, zit het echtpaar regelmatig in de financiële problemen. Bovendien leiden hun activiteiten om terug naar de natuur gaan ook tot problemen met de buren. Vooral de verschillen tussen beide echtparen leiden tot komische verwikkelingen. Met name de snobistische Margo ligt regelmatig overhoop met Tom als die weer eens bezig is met een nieuwe poging om het stadsleven uit te bannen. Jerry heeft het er minder moeilijk mee, al wil hij voor geen goud met Tom en Barbara ruilen. Hij lijdt meer onder de overheersende Margo die hem nauwelijks toestaat om te doen wat hij wil. De komische plots en de wisselwerking tussen de voortreffelijke cast med o.a. Richard Briers en Feilicity Kendal, zijn een reden van het succes.

Mer info: The Good Life.

1 kommentar: