fredag 31. januar 2014

Eigen huis en haard


We hebben de overwintering op Nova Kåsene overleefd! De houtkachel staat en brandt! Hoewel de afwerking op zich zal blijven wachten, kunnen we eindelijk stoken met hout. Gelukkig maar, want ook al is het een milde winter, er gaat niets boven de heerlijke stralingswarmte van een echte houtkachel.

De eerste maandag van het nieuwe jaar zaten we keurig klaar om de vakman te ontvangen die de kachel zou installeren. In het weekend hadden we, hoe ongezellig, alle kerstdecocatie verwijderd, de gordijnen van de ramen gehaald en alle meubels aan de kant geschoven en met lakens bedekt. We waren er namelijk voor gewaarschuwd dat er nogal wat stof zou kunnen vrijkomen bij de werkzaamheden. Maar ondanks onze voorbereidingen, geen vakman...

Op zondagavond kregen we een sms-je dat er een spoedklus was die voorrang kreeg. Teleurstelling, en afwachten maar. Vervolgens kregen we maandagavond een telefoontje dat de kachel nog niet geleverd was. Onbegrijpelijk voor ons, want toen we overeenstemming hadden bereikt over de offerte, hebben we het installatiebedrijf meteen meegegeven om de kachel te bestellen. Juist met het oog om eventuele vertragingen te voorkomen. Zucht... afwachten maar.

De volgende maandag kwam de vakman toch echt langs. Met een hulpmedewerker werd de ruim 100 kilo zware kachel naar binnen getild en kon het werk beginnen. De kachel werd zeer zorgvuldig waterpas gesteld en vervolgens werd de verse luchttoevoer naar buiten aangelegd. Onze kachel is namelijk van de nieuwste technologie voorzien waardoor de kachel milieuvriendelijk is: minder uitstoot, meer warmte, minder hout verbruik en een beter binnenklimaat.

De laatste fase, het maken van de ombouw, ging juist erg snel. Misschien wel een beetje te snel, want we hadden graag tussentijds nog even overleg gehad, maar we zijn heel tevreden met het eindresultaat. De baksteenmuur is met een eerste laag stucwerk bedekt, en missen we als kiespijn.

Boven op de kachel, voor de kachel en naast de kachel komen natuurstenen platen te liggen. Die worden uit de bergen in Oppdal (Noorse provincie) gehaald en naar Telemark vervoerd. Daarna wordt er een afwerklaag aangebracht. Tot slot is het de beurt aan ons om de zaak te schilderen. We zijn dus nog niet klaar met de kachel, maar we zijn een eind op weg.

Het hele proces heeft veel meer voeten in de aarde gehad dan we van tevoren dachten. Het is niet zomaar iets, een nieuwe kachel. De kachel is het hart van ons huis, de belangrijkste bron van verwarming, blikvanger in onze woonkamer, en verzamelpunt bij het zitgedeelte.

Anny heeft het hele proces via Skype, e-mail en met toegestuurde foto's kunnen volgen. Dankzij haar hebben wij dit kunnen realiseren. Daar zijn wij heel dankbaar voor.

søndag 26. januar 2014

Zomer in een potje

We hebben bijna de hele diepvries vol liggen met rode bessen die we afgelopen zomer hebben geoogst uit eigen tuin. Ik zat maar te piekeren wat we met al die bessen moesten doen. Opeens wist ik het: gezellig potjes jam van maken!

Het begint met de voorpret: het wekenlang bij elkaar sparen van glazen potjes die geschikt zijn om jam uit te lepelen, zoals mosterdpotjes, honingpotjes en pindakaaspotjes. Als er genoeg potjes zijn, de ontdooide bessen in een pan doen en koken met een flinke hoeveelheid geleisuiker. Ondertussen in een andere pan de lege potten schoon koken in water met soda en afspoelen met heet water. De potjes vullen met jam, deksel er op doen en op hun kop laten afkoelen. Tijdens het afkoelen zelf etiketten ontwerpen op de computer en op de potjes plakken. Voilà: zomer in een potje en leuke cadeautjes om weg te geven.

lørdag 25. januar 2014

Eerste skitochtje van het jaar

Eindelijk is de winter echt begonnen en is er sinds vorig weekend genoeg sneeuw gevallen om te kunnen skiën. Heerlijk om weer naar buiten te kunnen en een tochtje te kunnen maken. Er waren vorig weekend nog geen løypes gemaakt, maar bij Håvet waren ze bezig om de routes alvast te prepareren met de sneeuwscooter.

De sneeuw leek net poedersuiker, je zou er haast in willen duiken. De meeste skiërs (lees: langlaufers) vinden die poedersneeuw maar niets, want het geeft weinig vaart. Wij vinden het juist fantastisch, want we hoeven niet bang te zijn om te vallen in zo'n donsbed van sneeuw. Door schade en schande wijs geworden hebben we het bij een rondje van 5 kilometer gelaten om er weer in te komen.

Met rode wangen kwamen we terug en thuis werden we al snel roezig door de warmte. Een skitochtje in de frisse buitenlucht staat garant voor een goede nachtrust!

søndag 19. januar 2014

Een nieuw jaar is begonnen

Graag wil ik alle lezers van mijn blog een gezond en gelukkig nieuwjaar toewensen!

Marco en ik hebben voor het eerst in ons eigen huis in Ulefoss oud en nieuw gevierd. Vanuit onze "skybox", met de grote ramen van onze woonkamer, hadden we een spectaculair uitzicht op het fantastische siervuurwerk dat overal afgestoken werd. We waren van tevoren een beetje sceptisch, omdat we veel overlast van knallen verwachtten nu we in een woonwijk wonen. We hebben nog steeds levendige herinneringen aan Nederland waar groepjes jongeren de straten onveilig maken en mensen en dieren opschrikken door harde knallen en gillende keukenmeiden. Niets van dat alles hier in Ulefoss centrum! Het aantal knallen dat we overdag hoorden op oudjaarsdag en de dagen erna waren letterlijk op twee handen te tellen!

Op nieuwjaarsdag kwamen Willeke, Imelie, Lambertus en Huub gezellig bij ons langs om een oliebol te eten. We fantaseerden of oliebollen zouden aanslaan op de Noorse markt. De Noren houden nogal van zoet. We zagen in gedachten al een oliebollenkraam op het plein staan. Echter, de volgende dag spatte onze oliebollendroom als een zeepbel uiteen. Bij Marco op het werk lusten ze de bollen niet. Het bewees maar weer eens dat wat een Noorse boer niet kent, dat eet hij niet. En wij dachten extra hartelijk te zijn door op nieuwjaarsdag bij onze buren langs te gaan om ze te trakteren op een pakje met oliebollen en appelbeignets... Ach, onze gedachte was goed. We hebben zin in een Noors nieuw jaar!