onsdag 31. desember 2014

Pepperkakeboompje

Onze kerstboom versieren wij altijd naast de gebruikelijke kerstdecoraties met iets om te snoepen. In Nederland waren dat kerstkransjes van chocolade. Zo sluiten we aan bij de oorspronkelijke traditie om de kerstboom te versieren met symbolen van vruchtbaarheid. In vroeger tijden werden appeltjes in de kerstboom gehangen (de voorlopers van de kerstbal) en kleine puntzakjes waarin een toffee paste. In Noorwegen zijn er geen kerstkransjes van chocolade, dus moeten we zelf wat bedenken. De keuze viel op een van de meest bekende koekjes: pepperkaker. Daar zouden we gaatjes in maken om de koekjes in de kerstboom te hangen. Zo gezegd, zo gedaan. De koekjes vielen echter een stuk groter uit en de takken van de kerstboom bogen helemaal door. We hebben ze toen maar opgehangen in een ander boompje, gemaakt van staal. Nu hebben we twee "kerstbomen" in huis!

Hier is het recept voor Noorse pepperkaker:
* 150 gr boter
* 1 dl stroop
* 2 dl suiker
* 2 dl room
* 1/2 theelepel gemalen kruidnagel
* 1/2 theelepel gemberpoeder
* 1/2 theelepel gemalen peper
* 2 kleine eetlepels kaneel
* 450 gr zelfrijzend bakmeel of 450 gr bloem met 2 theelepels bakpoeder
* vormpjes, zoals hartjes, mannetjes, vrouwtjes, sterren en kerstboompjes

Meng de boter, stroop en suiker in een pan. Verwarm de pan op het fornuis tot de suiker gesmolten is. Neem de pan van het vuur en laat het iets afkoelen. Roer er de room, kruiden, meel en bakpoeder doorheen tot een glad deeg. Zet het een nacht in de koelkast. Laat het deeg een beetje op kamertemperatuur komen. Kneed het deeg op een met meel bestrooide tafel en rol het uit met de deegroller tot het ongeveer 3 mm dik is. Steek met vormpjes figuurtjes uit het deeg en bak ze in 9 minuten goudbruin in een voorverwamde oven op 180 graden Celsius. Haal de koekjes uit de oven en laat ze afkoelen op een rooster. Versier de koekjes eventueel met suikerglazuur.





tirsdag 30. desember 2014

Geslaagd experiment: zelfgemaakte bessenlikeur

Inmiddels heb ik tientallen potten rode bessenjam gemaakt. Het werd tijd om mijn horizon te verleggen. Op internet vond ik een recept om rode bessenlikeur te maken. Ik was wel in voor een experiment. Er werd een weckpot gevuld met wodka, rode bessen, suiker en een vanillestokje. Het moest zes weken in de koelkast staan en elke week even geschudt worden. Ik had het zo uitgemikt dat de likeur vlak voor kerst klaar zou zijn. De likeur heeft een prachtige helderrode kerstkleur. Met spanning werd het eerste glaasje ingeschonken. Meteen bij het eerste nipje kon geconstateerd worden dat het experiment geslaagd is: het is heerlijk! Als je er een glaasje van op hebt, zijn je wangen net zo rood als de likeur!

Het recept voor de rode bessenlikeur vond ik op de website van De groene prinses: Rodebessen-vanillelikeur.

søndag 28. desember 2014

Zelfgemaakte kerstkaarten, een afweging

Dit jaar hoefde ik niet lang na te denken over wat voor kerstkaarten ik zou maken. De kaarten moesten redelijk milieuverantwoord zijn al is een kerstkaart dat op zichzelf niet. Ik had nog een stuk of 30 kerststerretjes gemaakt van stro. Ik kocht een paar setjes met ivoorkleurige kaarten, inlegvelletjes en enveloppen. Op elke kaart plakte ik in de bovenhoek een sterretje. Eerst wilde ik alleen liggende kaarten maken, maar per ongeluk had ik een aantal kaarten verkeerd voor me liggen en kwamen de sterretjes in een andere hoek terecht. Geen probleem, als staande kaart kwamen ze ook tot hun recht. Met een goudkleurige fineliner schreef ik de teksten. Binnen twee avonden was ik klaar en ik was er dik tevreden mee.

Het milieu is niet gebaat met de kerstkaarten. Veel mensen gooien de kaarten weg en het versturen van de kaarten is een enorme belasting voor het milieu. Dat is zeker zo nu we in Noorwegen wonen en elk jaar een lading kerstkaarten naar het buitenland (lees: Nederland) zenden. Daarom hebben we dit jaar het aantal kerstkaarten drastisch teruggebracht. Desondanks bleef mijn geweten knagen. Ik vroeg me af waarom ik het zo moeilijk vind om afstand te doen van de kerstkaarten.

We sturen kerstkaarten omdat we het een fijne traditie vinden om familie en vrienden een persoonlijke kerstwens te sturen. Zelf stel ik het enorm op prijs om kerstkaarten te ontvangen, vooral als ze zelfgemaakt zijn. We hebben overwogen om een mail te sturen, maar dat vinden we niet zo persoonlijk als een kaartje. De kerstkaarten zijn voor ons een belangrijk deel van onze kerstbeleving: het is de tijd waarin we wat meer stilstaan bij elkaar. Kerst is de enige periode van het jaar waarin we zoveel kaarten versturen.  Door de kaarten te versturen dragen we een steentje bij aan de economie waaronder de werkgelegenheid van postbezorgers. Al het bovenstaande bij elkaar afwegend is de balans doorgeslagen in het voordeel van de kerstkaart. Volgend jaar maken we een nieuwe afweging.


lørdag 27. desember 2014

Zomaar een zondag

Het is zondag 7 december 2014. We hebben afsproken met vrienden bij een sfeervol cafeetje in het openluchtmuseum in ons dorp. Het is kerstmarkt* en de roodgeverfde houten arbeidershuisjes zien er schilderachtig uit. Binnen in het café is het lekker warm. Tot onze verrassing treedt Bernt Solvoll op, een lokale musicus.** Het is een schitterend solo-optreden met zijn prachtige warme stem en mooie gitaarspel. Hij speelt liedjes van zijn laatst uitgekomen CD, een verzameling van liedjes die hij door de jaren heen heeft geschreven. Het gaat over Ulefoss, Lanna (de buurt waar hij opgegroeid is), het Telemarkkanaal, het leven, de dood en de liefde. Wat een cadeau om dit op een gewone zondag mee te maken. Dank aan vriendin Ellis die het idee had om op die dag daar af te spreken!

Fragmenten van de liedjes van Bernt Solvolls laatste CD zijn te beluisteren op You Tube: Lannagutt.

* Op de kerstmarkt waren Aleid en Henk van Solvik Mat aanwezig, lees het blog: Kerst, inmiddels.
** Lees het blog: Country muziek uit Nome.

Det er søndag 7. desember 2014. Vi har avtalt å treffe venner på en stemningsfull kafe på bygdetunet i bygda vår. Det er julemarked og de rødmalte arbeiderhusene ser malerisk ut. Inne i kafeen er det deilig varm. Til vår overraskelse opptrer Bernt Solvoll, en lokal musiker. Det er en kjempeflott solo-forestilling med hans varme stemme og flotte gitarspill. Han spiller sanger fra sin siste CD, en samling av sanger som han har skrevet gjennom årene. Det handler om Ulefoss, Lanna (grenda hvor han har vokst opp), Telemarkskanalen, livet, døden og kjærligheten. Det er en ren gave at vi kan få bli med på dette på en vanlig søndag. Takk til venninne Ellis som hadde ideen til å møtes akkurat der og da!

Du kan høre på sanger fra Bernt Solvolls siste CD på You Tube: Lannagutt.

lørdag 29. november 2014

Feestjurk

Het is eind november en de tijd voor het traditionele kerstetentje van het werk, het zogenaamde julebord. Zowel de dames als de heren proberen er piekfijn en feestelijk uit te zien. Voor de dames betekent dat over het algemeen een mooie jurk en voor de heren een net pak. Het was voor mij al jaren geleden dat ik geïnvesteerd had in iets feestelijks. Bij alle kerstetentjes heb ik hetzelfde glittertopje gedragen met een eenvoudige zwarte broek die er elk jaar wat minder zwart uit begon te zien. Het glittertopje begon zichtbare tekenen te vertonen van slijtage. Nou ben ik bepaald geen type die met de mode meeloopt, maar ik begon me toch behoorlijk ongemakkelijk te voelen bij het idee om dit jaar weer in dezelfde outfit te verschijnen. Ik voelde me net als Barbara uit de Britse komediesiere The Good Life in de aflevering The Last Posh Frock (You Tube film).* We waren dan wel naar het platteland van Noorwegen verhuisd, en hebben bewust afstand gedaan van een samenleving die steeds meer lijkt te draaien om uiterlijk vertoon, maar dat betekende nog niet dat ik mijn laatste restje van vrouwelijkheid op wilde geven. Er waren drastische maatregelen nodig. Ik heb mijn principes van kwaliteit en duurzaamheid voor een keer radicaal overboord gezet. Er moest een jurk gescored worden!

Het was verbazingwekkend hoe makkelijk het winkelen gaat als het er alleen om draait dat het leuk moet staan en goedkoop moet zijn. De eerste jurk die ik paste kon meteen afgerekend worden (zie bovenstaande foto). Wat ik toen overigens niet kon bevroeden was dat het zo moeilijk zou zijn om donkerblauwe panty's te vinden. In Nederland verkoopt elke HEMA ze, maar in Noorwegen zijn er in de normale winkels alleen huidkleurige en zwarte panty's te krijgen. Uiteindelijk ben ik geslaagd bij een speciaalzaak voor ondermode. Ik heb nog nooit eerder een merkpanty gekocht, laat staan dat ik ooit zoveel voor een panty betaald heb: een slordige € 20 voor een 20 denier panty van Woolford. De panty koste meer dan een derde van de prijs voor de jurk. Ik had het er graag voor over. Ik kon me met een gerust hart vertonen op het julebord. Het werd een groot succes. Wat was het fijn om voor de allereerste keer tijdens een julebord complimentjes te krijgen over mijn uiterlijk. Alleen al daarom was het voor mij een geslaagde avond!


* The Good Life is een Britse komedieserie die in Nederland werd uitgezonden onder de titel Terug naar de natuur. De serie liep tussen 1975 en 1978 op de BBC en werd in Nederland door de Vara uitgezonden. De komedie draait om het echtpaar Tom en Barbara Good, dat besluit zich terug te trekken uit de consumptiemaatschappij en "terug naar de natuur" te gaan. Ze wonen in het plaatsje Surbiton, naast Margo en Lerry Leadbetter. Tom is veertig geworden en beseft dat zijn leven anders moet. Wat heeft het voor zin om nog jaren plastic speelgoed te ontwerpen als lokkertje voor dozen met ontbijtgranen? Tom besluit zijn baan als technisch ontwerper op te zeggen en kiest voor een eenvoudig en zelfvoorzienend leven. Zijn vrouw Barbara steunt hem. Ze maken van hun huis een soort boerderij, verbouwen hun eigen voedsel, houden dieren en maken hun eigen gereedschap. 

Ondanks het feit dat ze proberen om vrijwel niets te kopen, zit het echtpaar regelmatig in de financiële problemen. Bovendien leiden hun activiteiten om terug naar de natuur gaan ook tot problemen met de buren. Vooral de verschillen tussen beide echtparen leiden tot komische verwikkelingen. Met name de snobistische Margo ligt regelmatig overhoop met Tom als die weer eens bezig is met een nieuwe poging om het stadsleven uit te bannen. Jerry heeft het er minder moeilijk mee, al wil hij voor geen goud met Tom en Barbara ruilen. Hij lijdt meer onder de overheersende Margo die hem nauwelijks toestaat om te doen wat hij wil. De komische plots en de wisselwerking tussen de voortreffelijke cast med o.a. Richard Briers en Feilicity Kendal, zijn een reden van het succes.

Mer info: The Good Life.

søndag 23. november 2014

Het volgende klusproject


We zijn aan het volgende klusproject begonnen: de badkamer en het washok op de benedenverdieping. Er was geen twijfel over mogelijk dat ook deze ruimtes aan een opfrisbeurt toe waren. Ons huis had als museum kunnen dienen voor Noorse interieurtrends van de jaren tachtig van de vorige eeuw. De badkamer was het hele jaar door in kerstsferen met rood waterafstotend behang op de muren en donderrood zeil op de vloer. Het wastafelmeubel had een blad van nep marmer in donkerbruin kunstof.



Het washok had eveneens waterafstotend behang met psychedelische vormen in de tinten oranje, bruin, beige en groen. Op de vloer lag donkerbruin zeil.


Dat er een metamorfose nodig was, was duidelijk. Toch is het nog een heel proces om te bepalen hoe de ruimtes er uit komen te zien. Het is voor ons allebei jaren geleden dat we in onze Nederlandse huizen de badkamers hadden gemoderniseerd. Ook de eisen volgens het Noorse bouwbesluit brengen uitdagingen met zich mee. Zo moeten de de wanden en vloeren compleet waterdicht worden gemaakt. Er zijn hiervoor speciale bouwmaterialen op de markt die in Nederland niet bestaan, zoals membraan (elastische verf) voor op de vloer en panelen voor als er getegeld wordt op de wanden.

In onze Nederlandse ogen zijn het lachwekkende eisen bij de gedachte aan huizen van bakstenen en betonplaten. Die worden immers tegenwoordig ook veel in Noorwegen gebouwd, vooral in de grote steden. Gaat het om houten huizen, zoals de onze, dan worden de eisen begrijpelijker. Houtrot kan dramatische gevolgen hebben. Toch is de Noorse "angstcultuur" benauwend voor ons.* Zelf tegels leggen wordt afgeraden, zelfs als een erkende vakman het onderliggende membraan heeft aangebracht. Je zou als doe-het-zelver immers het membraan kunnen beschadigen, waardoor je geen garantie meer hebt op een 100 % waterdichte badkamer. Geld besparen door als klusser vrolijk zelf je badkamer aan te leggen, kan je duur komen te staan. Kun je geen papieren overleggen dat de kranen door een erkend loodgietersbedrijf zijn aangesloten of dat de badkamervloer volgens de normen is gelegd, dan kan de taxatie van je huis ettelijke honderdduizenden kronen minder uitvallen.

De geautoriseerde vakbedrijven zwelgen in het protectionisme. We weten inmiddels dat het weinig zin heeft om offertes bij meerdere bedrijven op te vragen: alle bedrijven zitten "toevallig" op ongeveer dezelfde prijs. Wij zullen de komende maanden voorzichtig moeten laveren om enerzijds de vereiste papieren in huis te krijgen en anderzijds de kosten in de hand te houden. We gaan weer een nieuw avontuur aan!

* Les bloggen: Klussen in Noorwegen.

Vi har begynt på det neste oppussingsprosjektet: badet og vaskerommet i første etasje. Det var ingen tvil om at også disse rommene trengte en oppgradering. Huset vårt kunne ha fungert som museum for norske interiørtrender i åttitallet av forrige århundre. Badet var i julestemningen hele året rundt med rødt vanntett tapet på veggene og mørk rød vinyl på gulvet. Servantskapet hadde en benkeplate av uekte marmor i mørk brun plast. Vaskerommet var også kledd med vanntett tapet med psykedeliske former i fargene oransje, brun, beige og grønn. Gulvet var dekket med mørk brun vinyl. 

Det var klart at det var behov for en metamorfose. Likevel er det nokså en prosess for å bestemme oss hvordan rommene må bli. Det har vært for oss begge to mange år siden vi har modernisert baderommene i våre hus i Nederland. Også kravene etter norsk bygningslov skaper utfordringer. Veggene og gulvene må gjøres komplett vanntett. Det finnes spesielle bygningsmaterialer på markedet som ikke finnes i Nederland, som membran (elastisk maling) for gulvet og våtromsplater når man legger fliser på vegg. 

I våre nederlandske øyne er det latterlige krav med tanke på hus bygd i teglstein og betong. Disse husene bygges jo også i Norge i dag, særlig i storbyer. Dreier det seg om trehus, som vårt hus, da blir kravene mer forståelig. Treråte kan ha dramatiske følger. Likevel kvier vi oss for den norske "fryktkulturen". Til og med å legge fliser selv frarådes, selv om en autorisert håndverker har lagt membranen. Som hjemmesnekker kan du jo skade membranen, som gjør at du ikke lenger er garantert et 100 % vanntett baderom. Du kan få svi for å spare penger med å pusse opp baderommet selv. Kan du ikke fremlegge papirer at kranene er tilkoblet av en autorisert rørlegger eller at baderomsgulvet er lagt etter våtromskravene, kan dette minske taksten på huset med flere hundretusen kroner.

De autoriserte håndverksbedriftene vasser i proteksjonismen. Vi vet nå at det ikke nytter å innhente pristilbud fra flere bedrifter: alle bedrifter tilbyr "tilfeldig" noelunde samme pris. De kommende måneder må vi forsiktig manøvrere for å få tak i de påkrevde papirene på den ene siden og å holde styr på kostnadene på den andre siden. Vi har begynt på et nytt eventyr!

søndag 16. november 2014

Af!

Jippie, de ruimte met de boiler is klaar, af, ferdig, finito! Zelfs het laatste kitrandje is gelegd. Hieronder een aantal foto's van hoe het was na de overdracht van het huis mei vorig jaar.


De vorige eigenaren gebruikten de ruimte als opslagruimte en het stond er mutvol. In het midden stond een muurtje en tegen alle muren waren houten stellingkasten getimmerd. We stoken nu nog het hout in de kachel! :)

Dit zijn foto's van hoe het geworden is:



Marco heeft het rare muurtje en de houten stellingkasten gesloopt. Een lelijke stenen zijmuur werd met platen bedekt die we daarna behangen hebben met glasvezelbehang en gewit hebben.* Het houten schrootjesplafond is wit geschilderd. Bij de kastenwand zijn de boven- en onderkastdeuren vervangen door praktische schuifdeuren. Om de boiler en de leidingen heen heeft Marco een kast getimmerd met louvredeuren.** De vloer was schots en scheef en het heeft ons veel tijd en moeite gekost om die te egaliseren. Het was ook een uitdaging om het verloop naar het afvoerputje (een eis volgens het Noorse bouwbesluit) goed te krijgen. Op de vloer hebben we vinyl gelegd in de kleur van het laminaat van de logeerkamer.

We zijn zeer tevreden over het eindresultaat. De donkere, onaangename kelderruimte hebben we getransformeerd tot een lichte en moderne ruimte. De doorgang naar de logeerkamer is een stuk aangenamer geworden. Er is echter een nadeel: het contrast met de rest van de benedenetage is enorm. We zijn voorlopig nog niet uitgeklusd!


* Les bloggen: Puzzelweekend.
** Les bloggen: Houtweekend.

Hurra, rommet med varmtvannsberederen er ferdig nå! Til og med den siste fugen er støpt. Vedlagt er noen bilder som viser hvordan det var etter overtagelse av huset i mai i fjor og hvordan det har blitt. De forrige eierne har brukt rommet som lager og det var stappfullt. Det var en vegg i midten av rommet og det var trehyller langs alle vegger. Vi fyrer fortsatt med trehyllene! :)

Marco har rivet den rare veggen og trehyllene. En stygg murvegg ble kledd med sponplater som vi deretter har tapetsert med glassfiberstrie og malt hvit.* Trepanel i taket ble malt hvit. Ved skapveggen er dørene erstattet med praktiske skyvedører. Rundt varmtvannsberederen og ledninger har Marco bygget et skap med sjalusidører.** Gulvet var hulter til bulter og det har kostet oss mye tid og strev for å avrette den. Det var også en utfordring å få fall mot sluket riktig (et krav etter norsk bygningslov). På gulvet har vi lagt vinylbelegg i den samme fargen som laminat i gjesterommet.

Vi er meget fornøyd med resultatet. Det mørke, ubehagelige kjellerrommet har vi transformert til et lyst og moderne rom. Gjennomgangen til gjesterommet har blitt behageligere. Det er likevel en ulempe: kontrasten med resten av første etasje er stor. Vi er ikke ferdig med oppussingen foreløpig!

søndag 2. november 2014

Pestvogel gespot


Gisteren hebben we een pestvogel (Noors: sidensvans) gespot in de tuin. De naam "pestvogel" dateert uit de middeleeuwen, toen men dacht dat deze vogels de pest meenamen en de ziekte verspreidden. Gelukkig weten we in deze tijden van Ebola wel beter. De vogel heeft het formaat van een lijster en is zalmroze met gele streepjes op de vleugels. Op zijn kop heeft hij een kuif, waardoor hij er een beetje uitziet als een punker. In de zomer leven pestvogels in het uiterste noorden van Europa, Siberië en Noord-Amerika. In de winter zijn de vogels veel te vinden in Noorwegen en soms ook in Nederland. De vogels leven voornamelijk van bessen en insekten.

I går har vi spottet en sidensvans i hagen. Det nederlandske navnet "pestfugl" dateres tilbake til middelalderen, da man trodde at disse fuglene tar med pesten og sprer sykdommen. Heldigvis vet vi bedre i disse tider med Ebola. Fuglen har størrelsen på en spurv og er laksrosa med gule striper på vingene. Den har topp på hodet sitt, som gjør at han ser ut som en punk. Om sommeren finnes sidensvansen i de nordligste trakter av Europa, Siberia og Nord-Amerika. Om vinteren forekommer fuglen over store deler av Norge og av og til i Nederland. Fuglen livnærer seg av bær og insekter.

Mer info: Sidensvans.

Bildet er plukket fra nettet.

tirsdag 30. september 2014

Warme herinneringen

Lamgzaam wordt het kouder en de dagen worden korter. We zien de zon elke dag een stukje minder. Dan is het goed om terug te denken aan de fijne belevenissen van deze zomer. Zoals aan ons verblijf op Vammen Camping in Denemarken, op de heen- en terugreis naar Nederland. Maartje en Ben hadden ons getipt over deze "muziekcamping".

De camping is aan het eind van de jaren zeventig van de vorige eeuw aangelegd door een echtpaar die een internationale ontmoetingsplaats wilden maken voor mensen die van livemuziek houden. Op het enorme terrein hebben ze vele terrassen aangelegd en bepland. Zo heeft iedere kampeerder met zijn tent of caravan een redelijk besloten plekje, met zon en mooi uitzicht op het grote meer. De grote ontmoetingsruimte is gebouwd in rustieke boerenstijl met zware, houten balken, rode bakstenen en plavuizen op de vloer. Midden in de ontmoetingsruimte is een enorme open haard aangelegd, waarop graag worstjes worden gegrild. Er is een minibar ingericht waar je zelf je wijn kunt tappen.

Rond een uur of negen 's avonds vindt iedereen een plekje bij de gezellige zitjes. Het is wachten totdat de eerste opstaat om muziek te maken. Lang hoeft dat niet te duren. Geheel ongedwongen komt de een na de ander naar voren om te spelen en/of te zingen. Vaak vallen musici elkaar bij zonder dat ze elkaar eerder ontmoet hebben. Er wordt van alles gespeeld: folk, rock, jazz, klassiek, en wat nog meer.

Als de volgende ochtend het hoornsignaal klinkt is dat het teken dat de versgebakken bolletjes afgehaald kunnen worden. Vammen Camping is een camping waarbij de gasten zichzelf moeten vermaken. Hier zijn geen tv's of entertainment voor de kinderen. Dat is geen enkel probleem. De kinderen op de camping waren urenlang bezig met zandkastelen maken, verstoppetje spelen in de bosjes en zwemmen in het natuurwater. Iedereen is rustig, ontspannen en aardig tegen elkaar. Geen geschreeuw en gekrijs, geen radio's die aan staan en geen lawaai van auto's.

Ons verblijf op Vammen Camping was een idylle. Dat een plek als deze bestaat. Heel bijzonder. We worden er warm van.

Mer info: Vammen Camping.


Det blir langsomt kaldere og dagene blir kortere. Vi ser sola hver dag litt mindre. Da er det godt å tenke tilbake på de fine opplevelsene fra denne sommeren. Som på vårt opphold på Vammen Camping i Danmark, på fram- og tilbakereisen til Nederland. Maartje og Ben hadde tipset oss om denne campingplassen.

Campingplassen ble anlagt på slutten av 70-tallet av forrige århundre av et ektepar som ville skape en internasjonal møteplass for folk som liker levende musikk. På den store plassen har de anlagt og beplantet mange terrasser. På den måten har hver beboer med sitt telt eller sin campingvogn en rimelig lukket plass, med sol og flott utsikt mot den store innsjøen. Den store stua er bygd i rustikk bondestil med tunge trebjelker, røde teglstein og gulvfliser. I midten av stua er det bygd en kjempestor peis hvor man gjerne griller pølser. Det er innrettet en minibar hvor man selv kan tappe vin. 

Ved nitida om kvelden finner alle en plass i de hyggelige sitteplassene. Det ventes til den første står opp for å spille musikk. Det tar ikke lenge. Helt fritt kommer den ene etter den andre fram for å spille og/eller singe. Ofte begynner musikantene å spille sammen uten at de har møtt hverandre før. Det spilles alt mulig: folkemusikk, rock, jazz, klassisk musikk, og hva som helst. 

Når det blåses i horn neste morgen, er det et tegn på at de ferkbakte rundstykkene kan hentes. Vammen Camping er en campingplass hvor gjestene må underholde seg selv. Her er det ingen tv-er eller underholdning for barna. Det er ikke noe problem. Barna på campingplassen var opptatt med å bygge sandslott, leke gjemsel og bading i innsjøen i timevis. Alle var rolige, avslappete og snille mot hverandre. Ingen skrik og skrål, ingen radioer som står på og ingen støy fra biler. 

Vårt opphold på Vammen Camping var en idyll. At det finnes et sånt sted. Veldig spesielt. Det varmer oss.

mandag 29. september 2014

Weer aan het werk

Inmiddels ben ik weer aan het werk bij mijn oude werkgever, NAV Skien. Een aantal weken geleden ben ik samen met 14 andere tijdelijke krachten bedankt en uitgezwaaid. Onze arbeidscontracten werden niet verlengd. Na 10 dagen belden ze al of ik terug wilde komen. Dat was nogal een omschakeling. Mentaal had ik me al maanden lang voorbereid op een periode van werkloosheid.

Vooralsnog ben ik de enige tijdelijke kracht die terug kon komen. Carrièretechnisch kwam het mij goed uit om bij dezelfde werkgever in hetzelfde soort werk verder te kunnen. Hoe meer continuïteit op mijn CV, hoe beter.

Hoe het verder met mij zal gaan bij NAV Skien? Met een organisatie van zo'n 100 vaste medewerkers zijn er altijd wel zieken, zwangeren, werknemers die met pensioen gaan of hun baan opzeggen. Voor mij schept dat mogelijkheden om verder te kunnen. Toch probeer ik zo min mogelijk verwachtingen te hebben, dan valt het altijd mee. Alles is veel voor wie niet veel verwacht.

* De frase "Alles is veel voor wie niet veel verwacht" komt van het gedicht "De Dapperstraat" van de Nederlandse dichter J.C. Bloem (1887 - 1966).

Nå er jeg på jobb igjen hos min gamle arbeidsgiver, NAV Skien. For noen uker siden ble jeg og 14 andre midlertidige ansatte takket av og vinket farvel. Arbeidsavtalene våre ble ikke forlenget. Allerede etter 10 dager ringte de om jeg kunne komme tilbake. Det var nokså en omstilling. I flere måneder hadde jeg meg mentalt forberedt på en periode med arbeidsledighet.

For øyeblikket er jeg den eneste vikaren som har fått jobb igjen. Karriereteknisk passet det godt for meg å kunne jobbe videre med samme arbeidsoppgavene hos samme arbeidsgiver. Jo mer kontinuitet i CV-en min, desto bedre.

Hvordan vil det gå videre med meg hos NAV Skien? Med en organisasjon på cirka 100 faste arbeidstakere er det alltid noen som er syke, gravide, som går av med pensjon eller som sier opp jobben sin. For meg skaper dette muligheter for å kunne jobbe videre. Likevel prøver jeg å forvente så lite som mulig, da blir det alltid bedre enn venta. Alt er mye for den som ikke forventer noe.

* Frasen "Alt er mye for den som ikke forventer noe" kommer fra dikten "De Dapperstraat" fra den nederlandske dikteren J.C. Bloem (1887 - 1966).

søndag 28. september 2014

Houtweekend

Het weekend van 13 en 14 september jl. stond geheel in het teken van hout. Het is herfst en tijd om de houtvoorraad aan te vullen. De houtboer had 4.500 liter gekloofd berkehout afgeleverd. In het weekend heb ik vrijwel al het hout met de kruiwagen vervoerd en opgestapeld achter het huis en in de garage.

Het was heerlijk weer en zalig om buiten te zijn. Houtstapelen is best een lichamelijk inspannende klus, maar ik kreeg er een kick van. Ik heb geen pillen of drugs nodig om in een euforische stemming te raken. Laat mij maar gewoon een paar dagen zwoegen met hout!

Marco was in de benendenverdieping ook bezig met hout: hij heeft een kast gemaakt rondom de boiler en een aantal leidingen. De ruimte waarin de boiler staat meet ongeveer 3 x 3,5 en wordt veel mooier als de boiler en de leidingen zijn weggewerkt. Door de louvredeuren kan de warmte van de boiler doorstromen naar de rest van de ruimte. Het is een klus waarbij Marco secuur te werk moet gaan om een zo strak mogelijk resultaat te krijgen. Tot nu toe gaat het geheel volgens plan. Het wordt heel erg mooi.

Tussen het werk door hebben we buiten in de zon geluncht en thee gedronken. Wat heerlijk om de warmte van de zon op onze huid te voelen. De kamperfoelie bloeit nog! Hmm, wat ruikt dat heerlijk. 

Helgen den 13. og 14. september hadde treverk som tema. Det er høst og tid til å fylle opp vedlageret. Vedbonden har levert 4.500 liter bjørkeved. I helgen har jeg fraktet nesten all ved med trillebåren og stablet det bak huset og i garasjen.

Det var deilig vær og nydelig å være ute. Vedstabling er nokså en fysisk krevende jobb, men jeg fikk et kick av det. Jeg trenger ikke piller eller rus for å komme i en euforisk stemning. Bare la meg slite med ved i noen dager!

I første etasje var Marco også opptatt med treverk: han holder på med å snekre et skap rundt varmvannsberederen og noen ledninger. Rommet med varmvannsberederen måler cirka 3 x 3,5 m og blir mye flottere når varmvannsberederen og ledningene er skjult. Med sjalusidørene kan varmen fra varmvannsberederen strømme gjennom til resten av rommet. Det er en jobb hvor Marco må være veldig presis for å få til en så flott mulig resultat. Hittil går det helt som planlagt. Det blir veldig fint.

Innimellom arbeidet har vi lunsjet ute i sola og drukket te. Så deilig å kjenne solas varme på huden. Kaprifolen blomstrer fortsatt! Hmm, så godt det lukter!

onsdag 10. september 2014

Sopptember


September is paddestoelenmaand in Noorwegen! Vooral dit jaar is een goed paddestoelenjaar. Je komt de paddestoelen overal tegen: in de tuin, langs de weg, op het gras en in het bos. Ze zijn er in allerlei kleuren en soorten. Ook het archetype van de paddestoel, de vliegenzwam, is rijkelijk te vinden, vooral in de buurt van berkebomen. In de bossen wordt er flink geplukt. Gewapend met gevlochten mandjes van berk of riet en een speciaal paddestoelenmes wordt de bosbodem afgespeurt. Die mandjes zijn meer dan folklore. Paddestoelen zijn levende organismen, die moeten ademenen, en dat gaat niet goed in plastic bakjes. Op veel plaatsen in het land worden "soppkurs" gegeven, cursussen om te leren welke paddestoelen je kunt eten en welke je beter kunt laten staan. Door groepjes enthousiaste paddestoelenliefhebbers worden "soppkontroller" georganiseerd waar je zelfgeplukte paddestoelen kunt laten controlleren. Desondanks komen er geregeld gevallen van "soppforgiftning" voor. Tot nu toe zijn er 400 gevallen gemeld, een toename van 15 % in vergelijking met het gemiddelde voor dezelfde periode in voorgaande jaren. De verklaring is eenvoudig: het is een goed paddestoelenseizoen dit jaar!

De foto's zijn genomen tijdens een wandelingetje rond het centrum van Ulefoss op deze zonovergoten herfstdag.

Mer informasjon: Norges sopp- og nyttevekstforbund.







September er soppmåned i Norge! Særlig i år er det et godt soppår. Man kan finne sopp overalt: i hagen, langs vegen, på gresset og i skogen. De finnes i all slags farger og sorter. Også soppens arketype, rød fluesopp, finnes i overflod, særlig rundt bjørketrær. Det plukkes ivrig i skogen. Væpnet med flettede kurv av bjørk eller pil og en spesiell soppkniv speides skogsbunnen. De flettede kurvene er mer enn folklore. Sopper er levende organismer, som trenger å puste, og dette går ikke i en plastboks. Mange steder i landet gis soppkurs hvor man kan lære hvilke sopper som er spiselige og hvilke du kan helst la være i fred. Grupper av begeistrede soppelskere arrangerer soppkontroller hvor du kan få sjekket dine selvplukkete sopp. Til tross for dette finnes det regelmessig tilfeller av soppforgiftning. Hittil i år er det meldt om 400 tilfeller, en økning på 15 % sammenlignet med gjennomsnittet for samme periode i forrige år. Forklaringen er enkel: det er jo en god soppsesong i år!

Bildene er tatt på en tur rundt Ulefoss sentrum på denne solvarme høstdagen.

søndag 31. august 2014

Cycloon in huis

Dit gaat niet om een tropische storm, maar om een nieuw apparaat in Marco's werkplaats dat spectaculaire beelden oplevert. De cycloon heeft een conische vorm en is gemaakt van plastic. Door de cycloon wordt het zaagsel uit de luchtstroom gehaald. Zo komt het zaagsel niet in de stofzuigerzak en het stofzuigerfilter wordt niet belast.

Het werkt als volgt. De cycloon is tussen de stofzuiger en de cirkelzaag aangesloten. Als er gezaagd wordt en de stofzuiger staat aan, draait het zaagsel in de luchtstroom rond en worden de vaste deeltjes tegen de binnenkant van de cycloon geslingerd. Ze verlaten de cycloon door een opening aan de onderkant, waar het zaagsel wordt opgevangen in een bak. Marco heeft de opvangbak zo gemaakt dat de lade zichzelf luchtdicht trekt.

We hebben ook een filmpje gemaakt:


Dette handler ikke om en tropisk storm, men om et nytt apparat på Marcos verksted som gir spektakulære bilder. Syklonen har en konisk form og er laget av plast. Med syklonen separeres sagflis fra luftstrømen. På denne måten kommer sagflisen ikke i støvsugerposen og blir støvsugerfilteret ikke belastet.

Slik fungerer det. Syklonen er koplet til sirkelsagen og støvsugeren. Når det sages og støvsugeren står på, virvler sagflisen i luftstrømen og slenges i innerveggen til syklonen. Sagflisen forlater syklonen gjennom en åpning på undersida og tas imot i en kasse. Marco har laget kassen slik at skuffen trekker seg lufttett.

fredag 29. august 2014

Home improvement

We struikelen haast over de deuren op dit moment. De benedenverdieping staat vol met
zeven nieuwe binnendeuren, drie nieuwe louvredeuren en drie nieuwe schuifdeuren. Bovendien hebben we zeven oude binnendeuren en een dozijn oude kastdeuren. Gelukkig kunnen we over niet al te lange tijd een aantal deuren beginnen te vervangen.

Louvredeuren zijn nogal onbekend in Noorwegen. De Noren in onze omgeving kennen ze niet. Pas als we plaatjes laten zien, begrijpen ze waar het om gaat. We hebben slechts één bedrijf in Noorwegen gevonden dat louvredeuren verkoopt. Het bedrijf maakt de deuren zelf en ze kosten 2.200,- NOK (€ 270,-) per stuk excl. btw. We sponsoren graag de Noorse economie, maar het prijsverschil met louvredeuren van de Nederlandse bouwmarkt was wel heel groot. Toen we van de zomer in Nederland waren kochten we louvredeuren voor € 60,- per stuk incl.btw. Het kwaliteitsverschil zat 'm er vooral in dat de Noorse deuren op maat geleverd konden worden, maar wij konden prima uit de voeten met de standaardmaten van CanDo. Het is een open deur, maar ook dit voorbeeld bewijst dat je nooit prijzen hoeft te vergelijken tussen Nederland en Noorwegen: in Nederland is het altijd goedkoper.

De relatief hoge prijzen in Noorwegen zorgt dat we nog bewuster met de klusmaterialen om gaan. Dat is wel zo milieuvriendelijk. Verkwistend consumptiegedrag wordt vanzelf de kop in gedrukt. Hier zul je niet gauw een keuken wegdoen omdat de kleur je niet aan staat. Het heeft echter ook tot gevolg dat de Noren niet veel aan het binnenonderhoud van hun huis doen. Klussen is duur en aan regels gebonden. Qua kosten wordt het laten bouwen van een nieuw huis dan aantrekkelijker. Voor het milieu is dat slecht: bestaande huizen verliezen hun waarde en mooie stukjes natuur worden opgeofferd om nieuwe huizen op te bouwen. Het is duidelijk dat ook in Noorwegen de goede balans ontbreekt.

Vi vasser i dører akkurat nå. I første etasje er det stappfullt med syv nye innedører, tre nye sjalusidører og tre nye skyvedører. Dessuten har vi syv gamle innedører og et dusin gamle skapdører. Heldigvis kan vi begynne å skifte ut noen dører om ikke så alt for lenge.

Sjalusidører er nokså ukjent i Norge. Nordmennene i vår omgivelse kjenner det ikke til. Ikke før vi viser bilder, forstår de hva det er. Vi har funnet bare en bedrift i Norge som selger sjalusidører. Bedriften lager dem selv og de koster kr 2.200,- (€ 270,-) stykket ekskl. mva. Vi sponser gjerne den norske økonomien, men prisforskjellen med de sjalusidørene som selges av de nederlandske byggevarebutikkene var veldig stor. Da vi var i Nederland i sommer kjøpte vi dem for € 60,- stykket inkl. mva. Kvalitetsforskjellen hadde særlig å gjøre med at de norske dørene kunne leveres skreddersyd, men standardmålene fra CanDo var greit for oss. Det er å sparke inn ei åpen dør, men også dette eksemplet viser at man aldri trenger å sammenlikne priser mellom Nederland og Norge: det er alltid billiger i Nederland.

De relativ høye prisene i Norge gjør at vi bruker byggematerialer med enda mer omhu. Det er miljøvennlig. Det setter en stopper for bruk og kast mentalitet. Her kaster du ikke bort et kjøkken bare fordi du ikke liker fargen. Det fører likevel også til at normennene ikke investerer så mye i boligvedlikehold. Å snekre selv er dyrt og bundet av regler. Når det gjelder kostnader blir det mer attraktivt å bygge nytt hus. For miljøet er dette dårlig: nåværende hus taper verdi og flott natur offres for å bygge nye hus. Det er klart at den gode balansen også mangler i Norge.

søndag 24. august 2014

MTK Engineering

Marco heeft zijn eigen bedrijf gestart: MTK Engineering. Op deze manier kan Marco op freelance basis opdrachten uitvoeren voor andere bedrijven. MTK Engineering biedt diensten aan met betrekking tot het ontwerpen, berekenen en tekenen van technische onderdelen en constructies. Marco heeft een opleiding als mechanisch ingenieur en jarenlange werkervaring met het onderzoeken, ontwikkelen, ontwerpen, vervaardigen en testen van machines en mechanische apparaten. Voor gerenommeerde bedrijven heeft Marco producten ontwikkeld die internationaal gepatenteerd zijn. Marco is ook heel bedreven in het 3D technisch tekenen, modelleren en visualiseren.* MTK Engineering werkt voor opdrachtgevers zowel uit binnen- als buitenland.


Marco har etablert sin egen bedrift: MTK Engineering. På denne måten kan Marco ta på seg oppdrag fra andre bedrifter på frilans basis. MTK Engineering tilbyr tjenester innenfor design, beregning og tegning av tekniske deler og konstruksjoner. Marco er utdannet mekanisk ingeniør og han har jobbet med forsking, utvikling, design, laging og testing av maskiner og mekaniske apparater i årevis. For veletablerte bedrifter har Marco utviklet produkter som er patentregistrert i EU. Marco har også mye erfaring med 3D teknisk tegning, modellering og visualisering. MTK Engineering jobber for oppdragsgivere både i inn- og utland.

* Se bloggen: SolidWorks Professional.

onsdag 13. august 2014

Het is weer voorbij die mooie zomer

Er leek geen einde aan te komen aan deze zomer, zoveel zon en warmte. Maar nu begint het toch herfst te worden. Vanochtend vroeg was het buiten maar 10 graden Celsius. In de bossen is het een kleurenpracht van jewelste. Geel, groen, oranje, rood en bruin in alle kleurschakeringen.





Det var som om sommeren aldri skulle slutte, så mye sol og varme. Men nå har høsten kommet likevel. I morges tidlig var det bare 10 varmegrader ute. I skogen er det en fargeprakt uten sidestykke. Gul, grønn, oransje, rød og brun i alle fargenyanser. 

lørdag 12. juli 2014

Stikkelsbærkake



Eenvoudige taart met kruisbessen uit eigen tuin. Zo gemaakt en vooral niet te zoet.

Voor een springvorm van 30 cm doorsnede.

Deeg:
* 220 gr bloem
* 1/2 zakje gedroogde gist, circa 6 gr
* 50 gr suiker
* 9 gr vanillesuiker
* snufje zout
* 50 gr boter
* 6 eetlepels lauwwarme melk
* 1 ei

Vulling:
* circa 350 gr kruisbessen

Van de aangegeven ingrediënten een gistdeeg maken en laten rijzen. De kruisbessen wassen en halveren. Het deeg verdelen over de ingevette bodem van de springvorm. Maak een kleine rand om het deeg zodat het sap niet wegdruppelt. De kruisbessen gelijkmatig over het deeg verdelen. Bakken op 160 - 180 graden in 45 minuten.

Voor een extra luxe variant: serveer er een bolletje vanilleijs bij en/of een toef room. Of schenk 10 minuten voor het verstrijken van de baktijd een mengsel van 1 eidooier met 1 eetlepel crème fraîche over de vulling.

NB. Een vulling met pruimen smaakt ook heerlijk!

Enkel kake med stikkelsbær fra egen hage. Fort gjort og ikke for søt.

Rund kakeform 30 cm i diameter.

Deig:
* 220 gr hvetemel
* 1/2 pose tørket gjær, cirka 6 gr
* 50 gr sukker
* 9 gr vaniljesukker
*  ei klype salt
* 50 gr usaltet smør
* 6 spiseskje lunken melk
* 1 egg

Fylling:
* cirka 350 gr stikkelsbær

Bland alle ingredienser til en gjærdeig og la deigen heve. Rens stikkelsbærene og halver dem. Fordel deigen i den smørte kakeformen. Lag en liten deigrand slik at saften ikke kan renne ut. Fordel stikkelsbærene jevnt over deigen. Bak på 160 - 180 grader i 45 minutter.

Variant med ekstra luksus: server med en kule vaniljeis og/eller en klatt rømme. Eller hell over 10 minutter før endt baketid en blanding av 1 eggplomme og 1 spiseskje crème fraîche.

OBS. Fylling med plommer smaker også deilig!

torsdag 10. juli 2014

Varmebølge

Of het officieel een "varmebølge" (hittegolf) is, weet ik niet, maar we hebben extreem warm weer deze week! Als we in de namiddag thuis komen van ons werk is het buiten 30 graden Celsius. We zoeken verkoeling bij het water. Dat voelt ijskoud aan als je lichaam zo warm is! Met een beetje geluk hebben we een heel strandje voor ons zelf.


Jeg vet ikke om det kan kalles "en varmebølge", men vi har veldig varmt vær denne uka! Når vi kommer hjem fra jobb i ettermiddagen, er det 30 varmegrader ute. Vi avkjøler oss i vannet. Det kjennes iskaldt når kroppen er så varm! Med litt flaks har vi en hel strand for oss selv.