fredag 27. desember 2013

Glas-in-lood raampjes

Een tijdje geleden hebben we een paar mooie glas-in-lood raampjes cadeau gekregen van Marco's familie uit Duitsland. Marco's tante Fransien, de zus van Anny, was getrouwd met een Duitse man. Ze woonden met hun zeven kinderen in een reusachtig huis in het stadje Rösrath. Rösrath ligt in de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen en grenst aan de stadsregio Keulen.

Marco is in zijn jeugd meerdere keren op de fiets vanuit Wijchen bij zijn tante op bezoek geweest, een tocht van 190 kilometer! Jaren later was Rösrath een populaire stopplaats voor Marco en zijn motorvrienden op weg naar de bergpassen in Oostenrijk, Zwitserland en Italië. Van Fransien kregen ze een stevig ontbijt voorgeschoteld voordat ze de Autobahn opreden.

In 2007 is Marco's tante helaas overleden. Alle kinderen waren toen al uit huis. Omdat het huis veel te groot was voor haar man, werd het verkocht. In het huis hingen een aantal glas-in-lood raampjes. Als huwelijkscadeau kregen Marco en ik twee raampjes cadeau. We hebben ze een mooi plekje gegeven in onze woonkamer. De raampjes hebben heldere kleuren en sierlijke lijnen. Ze zijn puntgaaf en mooi afgewerkt, maar vooral de herinnering en het verhaal er achter maken ze voor ons extra bijzonder.

onsdag 25. desember 2013

Het Noorse kerstdiner

Van oudsher was Kerstmis in Noorwegen een midwinterfeest: een feest dat de overgang van de donkere tijd naar het licht markeerde. De dagen voor kerst zijn de kortste dagen van het jaar. In Nederland worden ze wel "de donkere dagen voor kerst" genoemd. Kerstmis vas de viering van de oogst, de vruchtbaarheid en geboorte en dood.

In de tiende eeuw besloot de Noorse koning dat het heidense feest verschoven moest worden naar 25 december, ter ere van de geboorte van Christus. Zo werd het heidense feest gekerstend. Tegenwoordig is Kerstmis het populairste feest van het jaar in Noorwegen.

In vroeger tijden waren de voorbereidingen voor kerst zeer uitgebreid. Noorwegen was een boerensamenleving. Op de gård (boerderij) woonden niet alleen de boer en zijn hele familie, maar ook meiden en knechten. De boerderij bestond uit een samenstel van gebouwen, zoals woonhuis, stal, hooizolder, vooorraadkamer, bakhuis, houtopslag, wagenschuur, smidse, houtzagerij en aardappelschuur.

In het boerenbedrijf leefden en werkten de mensen samen. De meeste boerderijen lagen tamelijk geïsoleerd van elkaar mede door de strenge Noorse winters en het landschap (denk aan bergen, meren en rivieren). Alles, van het maken van kaarsen tot de slacht, werd thuis gedaan. De huishouding was gebaseerd op zelfvoorziening.

Het kerstmenu varieerde van streek tot streek. In vroeger tijden was het eten afhankelijk van wat er ter plekke voorradig was en van de producten die de natuur bood. In de kustgebieden en in Noord-Noorwegen bestaat het traditionele kerstdiner daarom uit lutefisk (geloogde en gedroogde witvis). In Oost-Noorwegen wordt varkensvlees in de vorm van medisterkaker (hamburgers gemaakt van varkensvlees), ribbetjes en varkensworstjes geserveerd. In het westen van Noorwegen worden veel schapen gehouden en dus staan daar pinekjøtt (gerookte gebakken schapenribben) en schapenworstjes op het menu.

Naast vlees of vis bestaat het kerstmenu uit gekookte aardappels, rode kool, gezoete witte kool, spruitjes, jus en vossenbessenjam. De desserts variëren van multekrem (veenbes vermengd met slagroom), caramelpudding, riskrem (rijst vermengd met slagroom) en rømmegrøtt (zure roompap) met boter, suiker en kaneel.

De traditionele kerstmenu's zijn vandaag de dag nog steeds heel populair in Noorwegen. Restaurants over het hele land serveren in de weken voor kerst het julemat (kersteten). In de supermarkten zijn alle ingrediënten verkrijgbaar om zelf het traditionele kerstdiner te maken.

Het geheim van het Noorse kerstdiner kan in mijn ogen als volgt verklaard worden:
* Vrijwel iedereen vindt het lekker: het is vet en zout, net als fast food, al neemt het maken van het traditionele Noorse kersteten heel wat meer tijd in beslag.
* Het is voorspelbaar: iedereen kent het en iedereen weet dan ook precies wat hij of zij kan verwachten.
* Het wordt alleen in de kerstperiode geserveerd: je kunt het dus niet heel het jaar door krijgen.
* Het is niet duur en exclusief: het is voor iedereen goed betaalbaar en overal verkrijgbaar.

Het traditionele Noorse kerstdiner is geen culinair hoogstandje, maar daar staat tegenover dat het heel democratisch en sociaal is. Iedereen kan meedoen aan het kerstdiner!

tirsdag 24. desember 2013

SolidWorks Professional

Hoera, Marco is geslaagd voor het examen SolidWorks Professional - Mechanical Design! SolidWorks is een technisch 3D tekenprogramma. Het is een van de meest gebruikte 3D-tekenprogramma's in Noorwegen. Al eerder dit jaar was Marco geslaagd voor het "associate" examen. Sinds gisteren mag hij zich "certificied professional" noemen. Het examen test zowel op kunde als vaardigheid in het gebruik van het programma. Het examen vindt geheel online plaats, dus Marco kon het gewoon op zijn werkplek uitvoeren en hij kreeg de uitslag meteen erna doorgemaild.

In Noorwegen zijn er 157 mensen geregistreerd die SolidWorks Professional zijn. In Nederland, waar SolidWorks meer concurrentie heeft van andere 3D-tekenprogramma's, zijn er 370 geregistreerden op dit moment. Marco heeft het examen vrijwillig en uit eigen beweging gedaan. Technisch 3D tekenen is zowel zijn werk als zijn hobby, dus het voelde voor hem niet als een belasting om het examen te doen. Het is fijn om bevestigd te krijgen dat hij goed is in wat hij zo graag doet. Bovendien weet je nooit of zo'n papiertje nog eens van pas komt.

mandag 23. desember 2013

Kerstvakantie

Jippie, we hebben kerstvakantie! We hebben maanden uitgekeken naar deze vrije dagen. Omdat ik geen recht heb op betaald verlof heb ik heel wat overuren gedraaid om vrije dagen bij elkaar te sparen. Een aantal weken geleden kregen we allebei griep, maar toch hebben we stug doorgewerkt. Ik heb ook nog intern gesolliciteerd waarbij er uiteraard sollicitatiebrieven geschreven moest worden en ik op sollicitatiegesprek moest komen. Natuurlijk net toen ik heel beroerd was. Asperines hielden me op de been. Al dat geploeterd heeft tot resultaat dat we nu mooi vrij zijn en ik een verlenging van mijn tijdelijke aanstelling heb gekregen. Bovendien zijn we flink verwend met etentjes en cadeautjes.

Eerst was er het julebord (kerstetentje) van mijn werk. Bij de NAV hoeven medewerkers niet zelf te betalen voor hun kerstetentje, in tegenstelling tot andere werkgevers van de Noorse overheid. Dat gaf een goed gevoel. Het feest vond plaats in het clubhuis van een sportvereniging in Skien. Na een heerlijk buffet werden de tafels opzij geschoven en kon er lekker geswingd worden. DJ Bjørn was in de zeventig, maar hij kreeg alle voetjes van de vloer met golden oldies van de eighties.

De week erop hadden we het kerstetentje van Marco's werkgever. Dat vond plaats in het luxe Farris Bad (spa hotel) in Larvik. Tijdens een dinershow kregen we heerlijke gerechten geserveerd en werden we vermaakt met sketches en muziekoptredens van Sigrid Bonde Tusvik (een bekende Noorse comédienne). Na afloop (het was toen al 23.30 uur) was ook daar gelegenheid tot dansen, maar de muziek stond zo knetterhard dat we naar onze hotelkamer zijn gegaan. De dag erop waren we ziek. Kwam het door de airconditioning van het hotel, of omdat er griep heerste of omdat we tijdelijk verminderde weerstand hadden door het werken en feesten. Waarschijnlijk was het een combinatie van dat alles.

De week daarna had ik weer een etentje, nu met de collega's van het Velferdsteam van NAV Skien. Het potje met middelen voor gezellige uitjes moest op voor het eind van het jaar. Er werd een restaurant gereserveerd en iedereen mocht voor kr 400,- (circa € 50,-) eten en drinken wat hij of zij wilde. Bij Marco werd op de laatste werkdag voor de kerst een luxe lunch met allerlei Noorse lekkernijen geserveerd.

Of dat niet genoeg was, werden we verrast door cadeau's. Van mijn werkgever kregen we een mooie wollen plaid. De deken ruikt heerlijk naar schaap. Van Marco's werkgever kregen we een jute zak propvol lekkernijen: worsten, biologische vruchtendrankjes, een fles wijn, een kransekake (amandeltaart) en chocolaatjes. Dachten we dat het echt niet gekker kon, kregen we een pakje van mijn moeder. Ze heeft ons heel erg verwend dit jaar met mooie cadeau's. Reuze bedankt, mam! We zijn er heel blij mee.

In onze postbus vinden we elke dag kerstkaarten met de beste wensen, uit binnen- en buitenland. Vandaag werd er een zelfgebakken kerstbrood bij ons aan de deur afgeleverd. Imelie en Huub, wat zijn jullie toch lieve schatten!

Hoe anders is onze situatie nu vergeleken met dezelfde tijd precies een jaar geleden. Wat fijn om het vooruitzicht te hebben om het nieuwe jaar in te kunnen gaan met een baan. Wat fijn dat we nu een eigen huis hebben waar we kunnen blijven wonen zolang we willen. Wat een geluk en wat een rijkdom!