søndag 26. mai 2013

Feestdagen met Anny en zon

Vorige week hadden we een lang weekend vrij. Vrijdag 17de mei was de nationale feestdag van Noorwegen en de maandag erop was 2de pinksterdag. Anny, de moeder van Marco, kwam bij ons op bezoek. Ondanks alle slechte weersvoorspellingen werd het een prachtig weekend met veel zon en meer dan 20 graden Celsius op zaterdag en zondag.

Anny kwam op donderdagavond aan op het vliegveld Torp bij Sandefjord. Marco heeft haar opgehaald, terwijl ik in Skien boodschappen deed. We kwamen ongeveer tegelijkertijd thuis. Voor Anny was het ruim een jaar geleden dat ze voor het laatst bij ons was, omdat ze haar voet gebroken had en het herstel veel langer duurde dan verwacht.

Op vrijdagochtend zijn we naar de 17de mei viering in Ulefoss centrum gegaan. Ulefoss centrum wordt binnenkort onze woonkern, en we wilden wel eens zien hoe de 17de mei viering er daar aan toegaat. Bovendien wilden we Anny laten zien hoe een 17de mei viering er uit ziet. We keken naar de optocht, een bonte stoet met voorop de vaandeldragers, en vervolgens het muziekcorps, de kinderen en hun ouders van de barnehager (kinderopvang), de basisschoolleerlingen, de leerlingen van de ungdomsskole (onderbouw voortgezet onderwijs) en een aantal verenigingen en vrijwillige organisaties. Velen droegen bunad (klederdracht), maar er waren er ook veel in een nette jurk of pak, of andere feestelijke kleding. Door Anny werd de optocht treffend beschreven als "georganiseerde chaos".

Nadat de optocht drie keer voorbij was gemarcheerd door het centrum, liepen we naar de sporthal en de sportvelden. Buiten waren allerlei spelletjes georganiseerd voor kinderen. Binnen was er een programma met muziekoptredens en speeches. Ook waren er allerlei standjes met het traditionele Noorse feesteten: worstjes, wafels, ijs, taart, lapskous (stoofpot) en grøt (pap). We kozen ieder een lekker stuk taart uit. Daarna zijn we in de auto gestapt en langs ons toekomstige huis gereden, zodat Anny het van de buitenkant kon bekijken. 's Avonds hebben we een wandeling gemaakt bij Tveitan en deden we gezelschapsspelletjes.

Zaterdag hebben we een autotocht gemaakt naar Risør, een kustplaatsje ten westen van Kragerø. Het was een stralende dag, eigenlijk te warm om in de auto te zitten. Net voor we Risør binnenreden hebben we een korte stop gemaakt bij de keramiekwerplaats Acanthus. In Risør parkeerden we de auto en gingen te voet verder naar het centrum. In een restaurant aan het water aten we een broodje, en vervolgens kuierden we door het centrum met zijn gezellige winkeltjes. Risør is heel wijds opgezet, hetgeen toch een heel andere sfeer geeft, in onze ogen minder gezellig, dan Kragerø, waar de straatjes dicht op elkaar geplakt zijn.

Zondag was wederom een mooie dag met veel zon. Het beloofde weer warm te worden. Na een laat en lui ontbijt zijn Marco en Anny op de motor geklommen. Ik ging er in de auto achteraan. Voor Anny was het een bekend gevoel. Ze rijdt zelf ook motor in Nederland, een BMW net als Marco! We reden eerst naar Nevlunghavn waar we bij de bakkerij een lekker broodje aten.* Vervolgens maakten we een wandeling langs het strand. Daarna maakten we een mooie motor/autotocht naar Stavern, een charmant kustplaatsje, met gezellige straatjes, een rommelmarktje, terrasjes en winkeltjes. Ondanks dat het zomerseizoen nog niet begonnen was, was het er al druk. Thuis maakten we 's avonds weer een wandeling bij Tveitan.

Maandagochtend bakten we gezamenlijk een appeltaart. Anny schilde de appels en sneed ze in stukjes. Marco kraakte walnoten en hakte ze fijn. Ik maakte het deeg. Het werd een bijzonder lekkere taart. 's Middags op het vliegveld namen we nog een punt en toen was het al weer tijd om afscheid te nemen. Voor Anny was het de laatste keer dat ze in ons huis aan de Hjelsethvegen was. We hebben veel met elkaar kunnen praten, vooral over ons nieuwe huis en de plannen die we hebben om het op te knappen. Het zal voor Anny veel leuker zijn om op bezoek te komen in ons huis in Ulefoss centrum. Ze kan dan op eigen gelegenheid naar het dorp lopen of een wandeling maken in de omgeving. Waar we nu wonen, heb je eigenlijk altijd een auto nodig om ergens te komen. In ons nieuwe huis hebben we alvast een logeerkamer voor Anny (en andere gasten) gereserveerd.

* Zie mijn blog: 43ste Verjaardag aan het strand met on-Noorse taart.

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar