tirsdag 30. april 2013

Nieuwe oude motortent

Na 25 jaar intensief gebruik, moesten we het onvermijdelijke onder ogen zien. Hij was versleten. Ik heb het over de tent waarmee Marco tal van motortochten door Europa en Scandinavië heeft gemaakt. De tent vertoonde zichtbare slijtageplekken. Vooral de kleine gaatjes in het tentdoek waren verontrustend. Toen we de tent afgelopen zomer gebruikten, in de stromende regen, voelden we ons niet meer op ons gemak. Zouden er straaltjes water door de gaten naar binnen sijpelen? Zou het doek het plotseling begeven?

Zo begon de zoektocht naar een nieuwe motortent. Zoals met alle aankopen die we doen, gingen we goed na wat we nodig hebben. Het moest een tent zijn met een solide constructie, waar we lang mee vooruit zouden kunnen. Het gewicht van de tent speelde niet zo'n rol, maar de tent moest compact ingepakt kunnen worden. Verder moest de tent van binnen groot genoeg zijn en een luifel hebben om bij slecht weer overdekt te kunnen koken. Tot slot moest de tent snel op te zetten zijn. Niets is namelijk zo vervelend om in de regen aan te komen rijden, en om dan in je stijve motorkleding lang te moeten prutsen om de tent in elkaar te zetten.

Uiteindelijk kwamen we er op uit dat er niets beter was dan die oude tent. Het is een zogenaamde paraplu-tent. Zowel buiten- als binnentent zijn razendsnel op te zetten door de scharnieren in een aantal handbewegingen open te klappen. Alleen de haringen moeten dan nog in de grond, maar dat werkje kan eventueel uitgesteld worden, want de tent staat al en de spullen kunnen erin. Ik kan me nog goed de verbaasde blikken herinneren van mede-kampeerders. Het ene moment zien ze dat Marco de tent van de motor haalt en binnen een oogwenk staat er een complete tent. Lachen! Bovendien hebben we menig keer kunnen voorkomen dat we nat regenden als juist bij het aankomen op de kampeerplek, de regen losbarste.

Goed, op zoek dus naar dezelfde tent die Marco 25 jaar geleden gekocht had. Na een paar uur intensief internetten en tal van zoektermen ingetypt te hebben, bleek dat het paraplu-concept van Camptown is overgenomen door Khyam. De ingenieuze constructie wordt deze Engelse tentenfabrikant "Quick Erect" genoemd, hilarisch genoeg. Voor zover we via het internet konden achterhalen, bleek het model "Igloo" dezelfde afmetingen te hebben als Marco's oude tent.

We besloten de stoute schoenen aan te trekken en de tent te bestellen. Vol verwachting pakte Marco de tent uit de verpakking. Zou het 'm echt zijn? Een blik was voldoende. Het is precies dezelfde tent, met dezelfde constructie en van dezelfde goede kwaliteit. Alleen de kleurstelling is anders en de tent is iets luxer uitgevoerd met een grotere luifel en opbergvakken. We hopen dat we er heel veel kampeerplezier mee hebben!

Foto: motorvakantie naar de Noordkaap in 2003.

Meer info: Khyam.

lørdag 27. april 2013

Super lekker, super simpel en super gezond

Dit recept was meteen een groot succes. Redenen: het is super lekker, super eenvoudig en snel klaar te maken en het is ook nog eens super gezond. Een belangrijke voorwaarde is dat bijna alle ingrediënten biologisch verkrijgbaar zijn bij ons. Door biologische producten te gebruiken weten we dat het voedsel is zonder cosmetica zoals kleurstoffen en andere kunstmatige toevoegingen, zonder resten van chemische bestrijdingsmiddelen en gegarandeert zonder genetische manipulatie. We dragen bij aan de biologische landbouw waardoor de natuur rijker wordt en de aarde en het water schoner worden. En niet in de laatste plaats krijgt ons eten er meer smaak van: biologische groenten bevatten gemiddeld genomen meer voedings- en smaakstoffen en minder water dan niet biologische groenten.

Recept voor pasta met garnalen, maïs en cherrytomaten
  • volkoren spelt pasta*
  • 500 gr biologische cherrytomaten*
  • 1 blik biologische maïs van circa 350 gr*
  • circa 250 gr Noordzee garnalen (geen gamba's!)
  • olijfolie*
  • zwarte peper*
* Deze ingrediënten zijn vaak biologisch verkrijgbaar bij ons.

Bereid de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking. Verhit in een hapjespan een paar eetlepels olijfolie. Bak de garnalen circa 5 minuten op matig vuur. Laat de maïskorrels uitlekken. Was de cherrytomaatjes en snijd ze in kwartjes. Voeg de maïskorrels en de cherrytomaatjes toe bij de garnalen en laat circa 7 minuten stoven. Breng op smaak met peper. Serveer de pasta met de saus. Eet smakelijk en verantwoord!

Er zijn helaas nog geen biologische garnalen te koop bij de Noorse supermarkten. Gamba's eten we niet meer, ondanks dat we ze heel lekker vinden. De kweek en de vangst van gamba's heeft desastreuze gevolgen voor het milieu en de mensen die er ermee werken. Thailand is de grootste leverancier van gamba's. Bij de aanleg van garnalenviijvers worden de rivieren vervuild met chemicaliën en medicijnen. De grootschalige ontbossing leidt tot verstoring van ecosystemen. Daarnaast heeft de kweek sociale effecten, zoals slechte arbeidsomstandigheden, werkloosheid onder vissers en verminderde beschikbaarheid van vis voor de lokale markt.

Super deilig, super enkelt og super sunt

Denne oppskriften var med en gang en kjempesuksess. Grunner: det er super deilig, super enkelt og raskt å lage og det er til og med super sunt. Et viktig vilkår var at vi kan få nesten alle ingredienser økologisk hvor vi bor. Ved å bruke økologiske produkter, vet vi at det er mat uten sminke som fargestoffer eller andre kunstige tilsetningsstoffer, uten sprøytemiddelrester og garantert uten genmanipulering. Vi gjør vårt til økologisk landbruk slik at det blir rikere natur og renere jordsmonn og vann. Sist men ikke minst får maten vår mer smak: økologiske grønnsaker inneholder generelt flere nærings- og smaksstoffer og mindre vann enn ikke-økologiske grønnsaker.

Oppskrift på pasta med reker, mais og cherrytomater
  • økologisk spelt pasta*
  • 500 gr økologiske cherrytomater*
  • 1 boks hermetiske økologiske maiskorn på cirka 350 gr*
  • cirka 250 gr reker (ikke scampi!)
  • olivenolje*
  • sort pepper*
* Disse ingredienser kan vi som oftest få økologisk i matvarebutikkene hvor vi bor.


Kok pastaen som anvist på pakningen. Varm opp et par spiseskje olivenolje i en høy stekepanne eller vid kjele. Bak rekene i cirka 5 minutter på middels varme. Lekk ut maiskorn. Vask cherrytomatene og skjær dem i kvarter. Tilsett maiskorn og cherrytomatene til rekene, og la det surre i cirka 7 minutter. Smak til med sort pepper. Server pastaen med sausen.

God og bærekraftig appetitt!

Norske matbutikker selger dessverre ikke økologiske reker ennå. Vi spiser ikke lenger scampi, til tross for at vi synes de er deilige. Oppdrett og fangst av scampi har katastrofale følger for miljøet og mennesker som jobber med det. Thailand er den største leverandøren av scampi. Ved anlegg av yngleplasser forurenses elver med kemikalier og medisiner. Den storskala avskogingen fører til forstyrring av økosystemer. Ved siden av det har oppdretten sosiale effekter, som dårlige arbeidsforhold, arbeidsledighet blant fiskere og minkende tilgjengelighet på fisk for det lokale markedet. 

søndag 21. april 2013

Website voor Skomaker Lambertus

Marco heeft als hobby het maken van websites. Af en toe doet hij dat in opdracht van bedrijven en vrijwillige organisaties. Skomaker Lambertus (vertaald: Schoenmaker Lambertus) wilde ook graag een website. Lambertus en Willeke zijn Nederlanders en ik heb hen destijds begeleid met hun emigratie naar Noorwegen. We hebben samen heel wat uren gestoken in het doordenken van het concept: de combinatie van schoenmakerij, kledingreparatie en meubelstoffeerderij, en winkel met kwaliteitsschoenen, tassen, lederwaren en sieraden.

Vanaf de opening in de zomer van 2012 loopt de zaak als een trein. Van heinde en ver komen de klanten met hun schoenen en andere voorwerpen die gerepareerd moeten worden. Motorpakken, paardentuigen, bootzeilen, instrumentenkoffers, tandartsstoelen die opnieuw bekleed moeten worden, je kunt het zo gek niet bedenken. De fraai ingerichte winkel is een lust voor het oog. Een "Oslo butikk", een Oslo winkel, noemen ze die hier op het Noorse platteland.

Marco en ik hebben samen aan de website gewerkt. Marco heeft het technische gedeelte gedaan, samen hebben we gewerkt aan de vormgeving, en ik heb de teksten geschreven. Het was de bedoeling dat het een duidelijke, overzichtelijke en informatieve website moest worden die makkelijk te onderhouden is. De website heeft ook een fotogallerij, waarbij te zien is wat het verschil is als Skomaker Lambertus aan de slag is geweest met een paar schoenen. Lambertus en Willeke zijn zeer tevreden over het eindresultaat, en wij ook!

Meer info: Skomaker Lambertus.

Nettside for Skomaker Lambertus

Marco har som hobby å lage nettsider. Av og til gjør han det i oppdrag av bedrifter og frivillige organisasjoner. Skomaker Lambertus ville også ha en nettside. Lambertus og Willeke kommer fra Nederland og jeg har veiledet dem med flyttingen til Norge den gang. Sammen har vi brukt mange timer på å gjennomtenke konseptet: kombinasjonen av skomakeri, reparasjon av klær og utstyr, og butikk med kvalitetssko, vesker, lærvarer og smykker.

Fra åpningen i fjor sommer går bedriften så det suser. Fra fjern og nær kommer kundene med skoene sine og andre gjenstander som må repareres. Motorsykkelklær, rideutstyr, båtpresseninger, instrumentkofferter, tannlegestoler som trenger ny trekk, alt du kan komme på. Den flott innrettede butikken er en lyst for øyet. Det kalles "en Oslo butikk" her på landet.

Marco og jeg har jobbet sammen på nettsiden. Marco har gjort den tekniske delen, vi har jobbet sammen på designen, og jeg har skrevet tekstene. Meningen var å lage en tydelig, oversiktlig og informativ nettside som er lett å vedlikeholde. Nettsiden har også et bildegalleri, hvor man kan se hva som er forskjellen når Skomaker Lambertus har jobbet på et par sko. Lambertus og Willeke er veldig fornøyd med resultatet, og vi òg!

Mer info: Skomaker Lambertus.

lørdag 13. april 2013

Schilderij met poes in kruissteek

Een van mijn hobby's is om oude handwerkbladen door te bladeren. Uren kan ik doorbrengen met het bekijken van handwerkideeën. Mijn moeder had in mijn jeugd (jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw) een abonnement op de Ariadne. Elke maand viel dat blad op de deurmat en werd door mij uitvoerig bekeken. Naarmate ik ouder werd, raakte ik steeds meer gehecht aan de verzameling handwerkbladen, net als fotoalbums met plaatjes die dierbare herinneringen kunnen oproepen.

De schrik was toen ook groot toen mijn moeder, nu al weer zo'n zeven jaar geleden, plotseling vertelde dat ze al die bladen had weggegooid! Meteen voelde ik een enorm gemis. Al die bladen die zo'n prachtig tijdsbeeld gaven van handwerken, mode en interieur, van mijn jeugdjaren. Ik heb meteen actie ondernomen en Marktplaats afgestruind om de handwerkbladen alsnog te kunnen bemachtigen. Na een paar weken vond ik een goede advertentie: alle jaargangen Ariadne vanaf de eerste uitgave in de jaren zestig tot en met halverwege de jaren negentig van de vorige eeuw voor een schappelijke prijs. Er had nog niemand anders gereageerd en ik kon de bladen meteen ophalen.

Het eerstvolgende weekend reed ik er naar toe in mijn ferrarirode Suzuki Swift. Het was een paar uur rijden van mijn huis in Utrecht, waar weet ik niet meer precies, ergens ver weg op het platteland van Gelderland of Overijssel, geloof ik. Uiteindelijk kwam ik terecht bij een heus kasteel met toegangshek en oprijlaan. Nogmaals checkte ik het adres. Ja, het moest echt hier zijn. Ik werd ontvangen door een man van middelbare leeftijd en een paar enorme Deense Doggen. De man keek me onderzoekend aan. Ik weet niet wat hij dacht van mij: een vrouw van midden dertig, in jeans, met een klein, rood autootje. Misschien had hij niet zo'n jonge vrouw verwacht. Misschien viel mijn verschijning wat uit de toon bij het kasteel.

De man was de heer des huizes en vertelde mij dat het kasteel aan de familie van zijn vrouw behoorde. De handwerkbladen waren van zijn moeder geweest die enige tijd geleden was overleden. Ze lagen ergens in een bijgebouw netjes opgestapeld in kartonnen omslagen met linnen lintjes er omheen. Naast de Ariadne's lagen er nog andere handwerkbladen, die ik ook wel mocht meenemen. Ik stapelde de achterbank en de laadruimte van mijn Swift vol. Thuis kwam ik er pas achter wat voor een enorme schat het was: zoveel jaargangen, helemaal compleet en in goede staat. Dolgelukkig was ik met mijn handwerkbladen. Een paar weken later heb ik een boekenkast in de woonkamer van mijn huis laten bouwen. De onderste planken zijn precies op maat gemaakt voor tijdschrifthouders met de handwerkbladen.

Na onze verhuizing naar Noorwegen zijn de Ariadne's en de andere handwerkbladen wegens ruimtegebrek niet meer uit de verhuisdozen gekomen. Een keer in de zoveel tijd kan ik het niet meer houden en stapel ik de dozen om totdat ik ergens een jaargang handwerkbladen vindt. De laatste graai leverde een jaargang "Handwerken met Steek" op. Ik viel als een blok voor het schilderij met de gezellige poes en de mooite tinten groen en blauw in het decembernummer van 1982. Die moest en zou ik gaan maken! Inmiddels ben ik een eind op weg. Over een paar maanden presenteer ik graag het resultaat.