lørdag 19. januar 2013

Het neusje van de broccoli

We eten regelmatig broccoli. Het is gezond en bovendien eenvoudig en snel klaar te maken. Al jaren geleden las ik in de wekelijkse nieuwsbrief van mijn biologische groentenpakket dat je ook de steel van de broccoli kunt eten. Gewoon even schillen, in blokjes snijden en met de rest van de broccoli meekoken. Nou, dat was ik niet gewend. Ik vond het maar vreemd. De steel ging met het andere groentenafval in de composteerbak.

Maar hoe vaker ik het las van die eetbare steel, hoe meer ik vond dat ik toch wel erg veel van die goede, kostbare broccoli weggooide. Tot ik op een dag toch maar eens de stoute schoenen aantrok en de steel testte op zijn eetbaarheid. Ik sneed zoveel van de steel af dat er weinig meer overbleef dan een dunne asperge. Vol verwachting werd er na het koken geproefd. Het blijkt een delicatesse te zijn! De steel is juist het lekkerste gedeelte van de broccoli: het spreekwoordelijke neusje van de zalm! Shame on me dat ik al die jaren stelen heb weggegooid. Inmiddels probeer ik de steel zo te schillen, dat ik zoveel mogelijk groente overhoudt. Bij het opscheppen van de broccoli op onze bordjes,  zijn "de stukjes" favourieter dan "de roosjes".

Van de week staat er bloemkool op het menu. Opeens schiet door mijn hoofd: zou je de bloemkoolsteel ook kunnen eten? Even googelen. Ja, die is ook eetbaar. Dat gaan we proberen!

Brokkolien i pølsa

Vi spiser ofte brokkoli. Det er sunt og dessuten er det enkelt og raskt å lage. For mange år siden leste jeg i det ukentlige nyhetsbrevet fra mitt økologiske grønnsaksabonnement at man også kan spise stilken til brokkoli. Det er bare å skrelle det, å skjære det i terninger og å koke det sammen med resten av brokkolien. Nå, det var jeg ikke vant til. Jeg syntes det var rart. Stilken ble kastet sammen med de andre grønnsaksrestene i kompostkassen.

Men jo oftere jeg leste om den spisbare stilken des to mer jeg syntes at jeg kastet nokså mye av den gode, verdifulle brokkolien. Til jeg på en god dag tok mot til meg og testet stilken om det kunne spises. Jeg skjæret så mye av stilken at det ikke ble mye mer til overs enn en tynn asperge. Forventningsfull smakte jeg det etter kokingen. Det viser seg å være en delikatesse! Stilken er nettopp den deiligste delen av brokkolien: den velkente rosinen i pølsa! Shame on me at jeg har kastet bort stilkene i årevis. Nå prøver jeg å skrelle stilken slik at det blir igjen så mye grønnsak som mulig. Når vi forsyner oss med brokkeli, foretrekkes "stykkene" over "rosene".

Denne uka står det blomkål på menyen. Plutselig lurer jeg på: er det mulig å spise blomkålstilken? Jeg sjekker det på Google. Ja, den er også spisbar. Det skal vi prøve!

1 kommentar:

  1. Jaaa! Jeg liker broccoli stilkene også. Når jeg er kokk er de borte før de har sjanse til å komme inn i pannen. Jeg får dem også når Stan koker. Jeg liker dem best rå. Hilsen, Damae

    SvarSlett