fredag 30. november 2012

Fotoshow

Gisterenavond zijn we naar een voordracht over natuurfotografie geweest van de Noorse natuurfotograaf Kai Jensen. De avond werd georganiseerd door Midt-Telemark Fotoklubb en vond plaats in de grote zaal van Ulefoss samfunnshus. Net als onze kajakclub bestaat de fotoclub slechts een paar jaar en heeft nu al meer dan 70 leden. Ik denk dat het komt, omdat fotograferen net als kajakken in eerste instantie vooral een activiteit is voor volwassenen. Er wordt zo veel voor kinderen georganiseerd, waardoor er behoefte is aan activiteiten voor volwassenen. Die willen elkaar immers ook treffen en zich ontwikkelen in hun vrije tijd!

Kai Jensen heeft op een aangename en onderhoudende wijze verteld over zijn werk als natuurfotograaf en zijn reizen naar Alaska, Groenland en verschillende delen van Scandinavië. Gelukkig besteedde hij niet veel aandacht aan de technische aspecten van het fotograferen. Hij liet wel zijn apparatuur zien, waaronder een joekel van een telelens die uiteraard veel indruk maakte. Mensen die meer wilden weten over techniek konden in de pauze en na afloop vragen stellen aan Kai. We hebben genoten van zijn prachtige presentie met mooie foto's van landschappen en dieren, zoals beren, uilen, sperwers, elanden en vossen. Ik moest terugdenken aan mijn jeugd. Ik had een abonnement op het tijdschrift Grasduinen en kon geen genoeg krijgen van de prachtige natuurfoto's. Het was een bijzonder fijne en ontspannende avond.

Meer info:
Kai Jensen
Midt-Telemark Fotoklubb

mandag 26. november 2012

Kerstkleedje

Na nog een mislukt trui-breiproject heb ik een wijs besluit genomen. Als ik altijd zo kieskeurig ben met wat ik draag, waarom dan iets proberen te breien waarvan de uiteindelijke pasvorm zo onzeker is? Het lukt me gewoon niet om het zo te krijgen zoals in de werkomschrijving staat aangegeven, wat ik ook probeer. En dan nog. Hoe mooi de foto's in een breiboekje er uit zien, het is net als bij het kopen van kleding van het internet of een postordercatalagos (iets wat ik overigens nooit doe). Je weet nooit hoe het uiteindelijk valt als je het niet van tevoren kunt passen.

Enfin, het wijze besluit dat ik heb gemaakt, is om enkel nog accessoires te breien, zoals sjaals, mutsen, beenwarmers, en in het uiterste geval een poncho. Dus: iets voor erbij, maar geen truien of vesten. Opgelucht door mijn eigen wijze (of is het eigenwijze?) besluit heb ik de bollen wol van mijn laatste breiproject teruggebracht naar de winkel. De retourbon wisselde ik in voor een borduurpakket van Permin (nr. 10-0673). Het voelde goed met de aftelbare stof: het is precies geworden zoals op de werkomschrijving en het voorbeeld staat aangegeven. Ik ben zeer tevreden over het eindresultaat. De combinatie van de naturel kleur van het linnen en het warme rode borduurgaren vind ik prachtig. Het kleedje meet 28 x 28 cm. Het lijkt me mooi voor op een blank grenen tafel of kastje in ons toekomstige huis...

Meer info: Permin.

søndag 25. november 2012

Schatkist

Ieder jaar gebeurt er voor de feestdagen iets heel bijzonders. Uit Nederland bezorgt de post zomaar een pak van Sinterklaas bij ons en een paar weken later stuurt de kerstman vanuit Noorwegen een pak naar mijn moeder in Nederland. Dit jaar was het pak van Sinterklaas een ware schatkist: blinkende euromunten, goudstaven van marsepein, sterke Schotse drankjes voor Marco, een lief zakje bordevol met Weleda-mini's en lippenbalsem voor mij, fondant die boterzacht op je tong wegsmelt, gezond fruit van marsepein, een Weleda-boekje over massage, en dat alles rijkelijk bestrooid met pepernoten. Uiteraard had Sinterklaas er een lang gedicht bij gedaan. Super bedankt, mam! We zijn er enorm blij mee en we gaan er heel erg van genieten!

fredag 23. november 2012

Zuurkoolrecepten

We hebben onlangs bij toeval Helios-potten met zuurkool ontdekt in een helsekostbutikk (reformwinkel) in het plaatsje Bø. Deze zuurkool wordt niet in de supermarkt verkocht waar wij altijd boodschappen doen, hoewel daar wel veel andere Heliosproducten te vinden zijn. Er is ook niet-biologische zuurkool verkrijgbaar in de supermarkten, maar deze is gezoet en mist de frisse, zure smaak die wij vanuit Nederland gewend zijn. Bij de asiabutikk (toko) kochten we bij gebrek aan beter, glazen potten met zuurkool die (waarschijnlijk) uit Polen of Duitsland komen, maar ik had er nooit echt een goed gevoel bij, omdat het niet biologisch is. De Helios-zuurkool is 100 % biologisch. Er staat duidelijk op de pot: "tysk type" (Duitse soort) zodat Noren zich er geen bult aan kunnen vallen. De zuurkool zelf komt gewoon uit Nederland.

Helios is een Noors merk met biologische en biologisch-dynamische producten. Ze hebben een zeer breed assortiment, met onder andere vruchtensappen, pasta's en rijst, noten en zaden, allerlei soorten meel en potjes met groenten, zoals augurken, rode bieten en zuurkool dus. Behalve dat de Helios producten biologisch(-dynamisch) zijn, goede kwaliteit hebben en heerlijk smaken, zien ze er ook zo mooi uit. Elk product heeft een eigen design en zijn eigen kleuren, passend in dezelfde huisstijl. Ik word er zo vrolijk van! Voor het design heeft Helios in 2012 de prestigieuze prijs "Merket for god design" gewonnen.

Nu het vollop herfst is, zijn we aan het overschakelen op de winterrecepten. Zuurkool hoort daar ook bij. Oh, wat is dat toch lekker! Hieronder deel ik graag onze lievelingsrecepten met zuurkool:

Zuurkool met vruchtjes
  • 1 grote ui*
  • 1 blik ananas
  • 3 grote eetlepels rozijnen*
  • 5 jeneverbessen
  • 2 laurierblaadjes
  • 1 eetlepel mango chutney*
  • 300 gr mager gehakt*
  • circa 500 gr zuurkool*
  • aardappelen*
  • peper*
Schil de aardappelen en kook ze gaar. Pel en snipper de ui. Laat de ananas uitlekken en bewaar het sap. Wel de rozijnen. Kneus de jeneverbessen. Bak in een hapjespan het gehakt rul (gebruik indien nodig een scheutje zonnebloemolie, maar meestal is het vlees van zichzelf al vet genoeg). Voeg de ui, jeneverbessen, laurierblaadjes en mango chutney toe en fruit deze met het gehakt mee. Voeg de zuurkool, rozijnen en het ananassap toe en laat de zuurkool gaar worden. Roer de ananas erdoor en verwarm mee. Verwijder het laurierblad. Breng op smaak met peper. Serveer de zuurkool met de gekookte aardappels. 

Zuurkoolrolletjes met cervelaat (volgens mij komt dit recept oorspronkelijk van de AH):
  • 2 grote uien*
  • circa 500 gr zuurkool*
  • circa 300 gr cervelaat
  • aardappelen*
  • peper*
  • zonnebloemolie
Schil de aardappelen en kook ze gaar. Verwarm de oven voor op 225 graden Celsius. Verspreid de plakjes cervelaat over een snijplank. Verdeel over elk plakje wat zuurkool en rol de plakjes op. Steek ze eventueel vast met cocktailprikkers. Leg de rolletjes in een ingevette ovenschaal en bak ze in de oven in 15 minuten gaar. Schil de uien en snijd ze in plakjes. Verhit de olie en bak hierin de uiringen tot ze kleuren. Bestrooi ze met peper naar smaak. Stamp de aardappelen fijn met een scheutje melk. Schep de zuurkoolrolletjes met aardappelpuree en de gebakken uiringen in borden.

* Deze ingrediënten zijn bij ons meestal biologisch(-dynamisch) verkrijgbaar. Biologische zonnebloemolie is er ook, maar die vinden we te duur.

Meer info: Helios.

torsdag 22. november 2012

Wintervalkuil

Het is al wekenlang grauw en regenachtig weer, met af en toe vorst en sneeuw. In de namiddag begint het te schemeren en rond 16.30 uur is het donker. De tijd van de zomersporten (wandelen, hardlopen, fietsen en kajakken) is allang voorbij. Onze lichamen schreeuwen om beweging. Ondanks dat we ons inhouden met snoepen, beginnen de eerste contouren van een "bilring" (zwembandje) zich af te tekenen. Het is oppassen geblazen dat we niet in de wintervalkuil lopen en niets meer aan beweging doen!

De periode aan het eind van de herfst (eind november, begin december) is altijd nat, koud en donker in Noorwegen en dus weinig geschikt om buiten actief bezig te zijn. Het is nog te vroeg voor de wintersport, dat komt pas na de kerst op gang. De Noren zijn in deze periode druk bezig met de kerstvoorbereidingen: de grote kerstschoonmaak, het bakken van kerstkoekjes en het inkopen van kerstcadeautjes. Wat te doen om toch in beweging te blijven?

Zwemmen! Een keer in de week gaan we 's avonds baantjes trekken bij de Gulsethallen in Skien, op circa 40 minuten rijden van ons huis. Het is een 25-meterbad zonder tierelantijnen, dus prima geschikt voor ons. 's Avonds is het bad alleen open voor volwassenen en het is er niet druk. Bovendien is het goedkoop: met een 12-badenkaart zijn we kr 42 per persoon kwijt. We doen 40 baantjes in een klein uurtje. Precies een goede training. Onze armen blijven er ook mooi slank van. Als we na het zwemmen naar buiten komen, doen we meteen een muts op om geen kou te vatten met onze natte haren. Het is immers bijna winter.

lørdag 10. november 2012

Liefdesfeest

Op zaterdag 8 september hebben we een feest gegeven voor familie en vrienden, nadat we eerder die week getrouwd waren. Het feest vond plaats op landgoed Heerlijkheid Mariënwaerdt. Deze plek is voor ons heel bijzonder, omdat wij er elkaar voor het eerst "live" ontmoet hebben op 12 augustus 2007. Onze ontmoeting is een van onze meest dierbare herinneringen.

We hadden ruim 40 gasten uitgenodigd. Het was stralend weer. We begonnen met een fotoshoot door Huub en Imelie van Foto4ever. Marco en ik maken altijd foto's van elkaar met als gevolg dat we weinig foto's hebben waar we samen op staan. Ons feest leek ons een uitstekende aanleiding om daar verandering in te brengen. Nadat we klaar waren met de fotoshoot, waren er al gasten gearriveerd in de Jachtkamer. We hadden de Jachtkamer uitgezocht, omdat deze locatie voor onze groepsgrootte het meest geschikt was en omdat de entourage er zo "Noors" uit ziet met de jachttrofeeën, de houten spanten en de grote open haard. Het was een gelukkig weerzien. Sommige familieleden en vrienden hadden we al een paar jaar niet meer gezien. Voor iedereen was er koffie met gebak.

Na ongeveer een uur hebben we de groep gesplitst en hebben we onder begeleiding van twee gidsen een wandeling gemaakt over het landgoed. De gidsen wisten op een boeiende manier te vertellen over de geschiedenis van het landgoed en het reilen en zeilen in deze tijd. Voor degenen die dat wilden was het ook mogelijk om in de Jachtkamer te blijven.

Na de wandeling verzamelden we iedereen in de Jachtkamer om in het kort iets te vertellen over ons leven, waarbij we ook aangaven hoe onze familieleden en vrienden in ons levensverhaal pasten. Na ons verhaal werd het "Lang zullen ze leven" voor ons gezongen en hebben we groepsfoto's gemaakt: foto's van Marco's familie, van mijn familie, van de motorvrienden van Marco en van de hele groep bij elkaar. Nadat we klaar waren met de foto's stond de Engelse high tea klaar: een enorm buffet met aan de ene kant allerlei hartige lekkernijen en aan de andere kant een scala aan zoete verleidingen.

Iedereen kon heerlijk gaan smullen. Zowel binnen als buiten op het terras vond ieder zijn plekje. Ondertussen kregen we enveloppen en andere cadeaus uitgereikt en werd er ook nog een speciaal voor ons gemaakt lied gezongen. Uiteraard vloog de tijd voorbij en we konden natuurlijk niet lang genoeg met iedereen praten. Rond 18.00 uur was het tijd om afscheid te nemen en vertrokken onze gasten druppelsgewijs naar huis.

Nog dagen erna hebben we nagenoten van ons feest. Het was een bijzondere dag waar we met heel veel warme gevoelens op terugkijken. Een paar weken later kregen we de foto's thuisgestuurd en iedere keer als we ze bekijken dan krijgen we een brede glimlach op ons gezicht en beleven we ons liefdesfeest opnieuw.

Meer info: Landgoed Heerlijkheid Mariënwaerdt en Foto4ever.