søndag 25. mars 2012

De lente is begonnen!

We hebben al weken lang mooi weer met blauwe luchten en een stralende zon. Het was een korte winter dit jaar. Welgeteld hebben we maar drie skiweekenden gehad. Overal in Noorwegen was het een kwakkelwinter. De laatste skiwedstrijden vonden plaats op opgespoten sneeuw in een verder groene omgeving. Maar wij boffen in onze regio bijzonder met het weer. De sneeuw en het ijs zijn haast helemaal weggesmolten in de lager gelegen gebieden. Dit maakt dat wij 's avonds na het eten en in de weekenden op pad kunnen voor wandelingen en fietstochten.

Onze weersituatie is totaal anders dan in de rest van Noorwegen. Bij de fjordenkust regent het voortdurend. In het Noorden gaat de kwakkelwinter door. Verder zijn wij ook deze winter verstoken geweest van veel natuurgeweld. Steenlawines, modderstromen, aardverschuivingen, sneeuwlawines, weggespoelde wegen, overstromingen, hele gebieden die dagenlang zonder stroom zitten, veerboten die niet uitvaren vanwege storm... we zien het regelmatig op het journaal, maar dat alles kom je bij ons niet tegen. Er waren alleen wat omgewaaide bomen toen het een keer flink gestormd had (de "restjes" van de orkanen aan de westkust) en zo af en toe was er een stroomuitval van hooguit een paar uur.

De zon staat elke lentedag langer en hoger aan de hemel. Ze verwarmt de aarde en geuren komen vrij. In de bossen zijn de hars en de dennenaalden te ruiken. Alles wat zich diep verstopt had tijdens de donkere en koude winter, komt nu tevoorschijn. Het is een gezoem en getsjilp van jewelste. Insekten vliegen en kruipen rond. Dikke hommels, bijen, vliegen en we hebben ook al weer vlinders gezien. Voor het huis bloeien de eerste voorjaarsbloemen en de tulpenbollen lopen uit. De aardbeienplantjes die Anny vorig jaar gepland heeft, maken nieuwe blaadjes aan. Ook zij hebben de winter overleeft!

Wat is de lente een feest!

Vanmiddag hebben we een wandeling gemaakt bij Tveitan, op slechts een aantal minuten rijden van ons huis. We namen een ander bospad dan gewoonlijk en ontdekten een prachtige plek aan een riviertje. Lekker om in de zomer te picknicken en pootje te baden. Dat gaan we zeker een keer doen als Anny bij ons is. Het was warm en de jassen konden uit. We zijn blij dat we er zo op uit kunnen trekken. Gedurende de koude wintermaanden met z'n korte dagen hebben we veel binnen gezeten, en dus minder beweging gehad. Bovendien hebben we tijdens de koude periode meer stevige kost gegeten, en daar kwamen de feestdagen ook nog eens overheen. We zijn zwaarder geworden, en nu het buiten licht wordt, willen wij ook weer wat lichter worden. We laten onze huid die tijdens de winter vrijwel geen zonlicht heeft gekregen, langzaam wennen aan de zonnestralen.

Toen we in het zuiden van Telemark gingen woonden, vertelden Noren ons dat dit gebied zo bijzonder is omdat je hier de lente echt als seizoen kan meemaken. In het overgrote deel van Noorwegen is de overgang tussen winter en zomer nogal abrupt, en duurt de lente hooguit een paar weken. De eerste jaren toen we hier woonden, vond ik het nog niet zo bijzonder. Ik kwam immers net uit Nederland waar de lente een nog duidelijker seizoen is. Ik vond dat het lang duurde voordat de verdorde natuur die kleurloos onder de sneeuw vandaan kwam, weer tot leven kwam. Maar nu begin ik het steeds meer te waarderen. Zeker als ik het weerbericht hoor. Druilerige regen en wind aan de fjordenkust. In het Noorden natte sneeuw en mist. Overstromingen in Midden-Noorwegen... en wij die weer een mooie dag met zon voorspeld krijgen.

Inmiddels raken we langzaam maar zeker bekend te raken met de indeling van het Noorse kalenderjaar. Het zal niet lang meer duren of de bossen staan vol met hvitveis (een bodembedekkend plantje met witte bloemetjes). De Paasdagen zijn er om er met de familie op uit te trekken en in de voorjaarszon te picknicken. Op de 17e mei (nationale feestdag) worden uitlopende berkentakken gebruikt als decoratie. We kijken verlangend uit naar wat er komen gaat.