søndag 30. oktober 2011

Noorse breigarens en breipatronen

Van het voorjaar ben ik met een borduurproject begonnen, waar ik nog steeds mee bezig ben. Van breien komt het dus nog niet, alhoewel ik merk dat ik er weer zin in begin te krijgen. Gelukkig is er het internet. Een beetje surfen op het net kan mijn breihonger voorlopig stillen.

Er zijn een aantal Noorse breigarenproducenten die regelmatig nieuwe breipatronen uitbrengen:




Breien hoort bij de Noorse cultuur. Elk dorp of stad van enige betekenis heeft een breiwinkel. Toch krijgt het zelf breien steeds grotere concurrentie van andere vrijetijds bestedingen en confectie die in massaproduktie wordt vervaardigd. Daarmee worden niet alleen de breiwinkels in hun voortbestaan bedreigd, maar ook de producenten van breiwol. Kennis van het breien, die vroeger van moeder op dochter werd overgebracht, sterft langzaam uit. Gelukkig bestaan in veel plaatsen nog husflidlag (huisvlijtclubs) waar men terecht kan met vragen over breien en breitechnieken, alhoewel de gemiddelde leeftijd van de husflidlag vaak op of boven de pensioenleeftijd ligt.

Pompoensoep

We eten altijd zoveel mogelijk groenten van het seizoen. In het najaar is pompoen een van onze favourieten. En dan eigenlijk de oranje Hoikkaido pompoen. Deze kleine Japanse pompoen is niet te vergelijken met de opgeblazen reuzepompoen. De Hoikkaido heeft een veel betere smaak. Het vruchtvlees is zeer stevig en heeft een zoete smaak.

Pompoensoep is heerlijk en makkelijk te maken. Bijgaand recept is geïnspireerd op een recept uit Landleven, september 2011 (nog bedankt voor het toesturen, mam!).
  • 1 ui, gesnipperd
  • een paar tenen knoflook, gesnipperd
  • olijfolie
  • peper
  • 1 Hoikkaido pompoen, geschild en in blokjes gesneden
  • 1 laurierblaadje
  • tijm
  • 1 bouillontablet
  • soja cuisine
Uiteraard zijn alle ingrediënten zoveel mogelijk biologisch!

Doe een flinke scheut olijfolie in een soeppan en fruit de ui en de knoflook aan met peper naar smaak. Voeg de pompoen toe en net zoveel water tot alles net onder staat. Doe de kruiden en het bouillontablet in de pan en laat het geheel zo'n twintig minuten zachtjes doorkoken. Haal daarna de laurier er uit. Haal de pan van het fornuis en pureer met de staafmixer tot een gladde soep. Voeg voor het serveren nog een scheutje soja cuisine toe. Eet smakelijk!

Nb. Pompoensoep vult goed. Een paar borden pompoensoep en flatbrød (flinterdun knäckebröd) met blauwaderkaas, is genoeg voor een avondmaaltijd.

lørdag 22. oktober 2011

Fietsronde Ulefoss - Helgen

We hebben 'm gevonden! Een kruip-door-sluip-door paadje door het bos vanaf de ene onverharde weg naar de andere onverharde weg. Dat paadje was de ontbrekende schakel om een grote ronde te kunnen maken vanaf ons huis langs het Norsjø naar Ulefoss centrum en vervolgens via Briskemyr, Stavsjø en Tveitan terug naar huis. In totaal een fietstocht van 32,5 kilometer. Vanmiddag hebben we het gedeelte gedaan vanaf de schietbaan net buiten Ulefoss centrum naar ons huis, bijna 20 kilometer. We hebben er anderhalf uur over gedaan. Het was een heerlijke fietstocht. Het was bewolkt, maar droog en bijna 10 graden Celsius. De lucht hing vol met dennegeur. Het rendiermos staat in bloei. Wat is de herfst toch een prachtig jaargetijde!

Zoals altijd waren we goed voorbereid. We hadden ons warm aangekleed en we hadden van alles bij ons: buff, handschoenen, bidon, nootjes als noodrantsoen, kaart, GPS, mobiele telefoon, zakdoeken, portemonnee. Alles dus, behalve het fototoestel....

søndag 16. oktober 2011

Herfstklusjes

Grote delen van Noorwegen kennen slechts twee seizoenen: winter en zomer komen en gaan zo snel dat van herfst en lente nauwelijks sprake is. Wij wonen gelukkig in een gedeelte van Noorwegen dat wel vier seizoenen heeft. Met name de herfst is een prachtig jaargetijde. Elk jaar hebben we een Indian Summer met zonnig, relatief warm herfstweer. De blaadjes vallen van de bomen en het is lekker en aangenaam droog. De natuur heeft een prachtig kleurenpalet: geel, groen, bruin en rood in alle schakeringen.

In de herfst rijden er veel auto's met aanhangwagens. Nu de wegen nog ijs en sneeuwvrij zijn, worden de laatste vrachten met brandhout vervoerd en spullen verhuisd. De wegbeheerder heeft langs de weg stokken gestoken, die straks aan de sneeuwschuivers aangeven waar de wegkanten liggen. De herfst is het jaargetijde voor de Noren om zich voor te bereiden op de winter. Ook wij zijn druk bezig met typische herfstklusjes.

De kano's hebben we ingepakt in een groot zeil. De kanouitrusting hebben we van het washok op de begane grond naar de zolder verhuisd. Zo hebben we straks ruimte voor de ski's en de skiuitrusting.

De houtkachel hebben we nu bijna elke dag even aan. Marco is op dit moment een grote stapel aanmaakhoutjes aan het kloven. Onze kelder ligt vol met hout en bij de boer hebben we 6 m3 hout gereserveerd. Dat moet ruim voldoende zijn voor een strenge winter.

Marco heeft zoëven de elektrische kachels in de woonkamer en de wc ingeschakeld. De vloerverwarming in de badkamer staat al sinds het einde van de zomer aan.

Buiten hebben we de kuipplanten weggehaald. De tuinmeubelen hebben we in de kelder gezet. Gisteren hebben we bij Felleskjøpet (een soort Boerenbont winkel) een 25 kg zak met zonnebloempitten gekocht. Daar zullen de vogeltjes de hele winter van kunnen smullen. We willen ook proberen zelf vetbollen te maken.

Terwijl ik dit schrijf staat op het fornuis een grote pan met appelmoes te pruttelen. Dat levert 4 bakjes van 300 gr appelmoes op. Alles bij elkaar ligt er straks 6 kilo appelmoes in de vriezer. De bosbessenoogst is dit jaar jammergenoeg mislukt. Het heeft geen enkel bakje bosbessen opgeleverd.

We hebben kaarsen gemaakt van restjes kaarsvet van het afgelopen jaar. Het wordt vroeger donker en later licht, en dus steken we steeds meer en steeds vaker kaarsen aan. Ook hebben we de zomerkleren weggeborgen en de winterkleren te voorschijn gehaald. Mijn zelfgebreide poncho komt nu goed van pas.

Van de week hebben we voor het eerst nachtvorst gehad. De autozeilen liggen paraat voor als het ijs te dik wordt om te krabben. Eind oktober gaan de winterbanden er onder. Dan zijn we echt helemaal klaar voor de winter!

søndag 9. oktober 2011

Herfsthuttentocht

Hij stond al een jaar op ons verlanglijstje, deze herfsthuttentocht door de Austheiene in de gemeente Fyresdal. Dit weekend grepen we onze kans voordat sneeuw en ijs het onmogelijk zouden maken om nog een bergtocht te maken dit jaar. Op zaterdagochtend trokken we onze buitensportkleren aan, vulden we de thermos en pakten we onze rugzakken in. Vanaf ons huis was het ongeveer drie uur rijden, een prachtige tocht via Flåbygd (Nome kommune), Kilen (Seljord kommune) en Vrådal (Kviteseid kommune) naar de hut Torsdalsbu in Fyresdal. Het was stralend herfstweer, met een strak blauwe lucht en vollop zon.

Vanaf Torsdalsbu maakten we een fietstocht naar Nos. In ruim een uur fietsten we 13,5 kilometer, met vele stijgingen en dalingen. De sterkste stijging was 80 meter over een lengte van 1,85 kilometer. Best pittig, vooral met een dagrugzak op de rug. Onderweg konden we genieten van het prachtige herfstweer en alle mooie herfstkleuren.

Bij Nos parkeerden we de fietsen in het bos en gingen we te voet verder. Na bijna anderhalf uur lopen en 200 meter stijgen, tot 840 meter, kwamen we bij de DNT-hut Hovstøyl. We waren de eersten die bij de hut aankwamen. Het was een mooie hut, met drie slaapkamers. Water konden we halen uit een put vlak bij de hut. Kort na onze aankomst kwamen een moeder met haar twee dochters en husky-hond bij de hut aan. De hond was gewend om buiten te overnachten en heeft zelfs geen poot in de hut gezet. We hebben 'm tijdens ons verblijf geen kik horen geven. Heel fijn als mensen zo goed om gaan met hun hond. Later bleek dat de familie wel acht husky's heeft en aan hondensleerijden doet.

Rond een uur of half vijf kregen we flinke trek en hebben we de voorraadkast van de hut geïnspecteerd. Maar we hoefden niet lang na te denken, het werden vleesballen in bruine saus met aardappelpuree en doperwtjes met worteltjes. Dat vult goed na zo'n stevige tocht. Het werd langzaam donker in de hut en de kaarsjes gingen aan. Na de afwas hebben we wat gelezen en Skipbo gespeeld. Ook de Noorse familie ging eten en daarna spelletjes doen. Tijdens ons derde potje vielen onze oogleden bijna toe. Om half negen lagen we in onze bedjes en kort daarna gingen ook onze medehutbewoners naar bed.

Op zondag stonden we om zeven uur op. We wilden op tijd vertrekken, want er was regen voorspeld  en dat kan op deze hoogte in dit jaargetijde sneeuw zijn. Toen we om half negen vertrokken, begon het net te sneeuwen. Wat waren we blij dat we eraan gedacht hadden om muts en handschoenen mee te nemen. De tocht begon met een klim en daarna ging het pad op en neer over de bergrug. De sneeuw zorgde gelukkig niet voor gladheid, maar tussen de stenen en op sommige rotsen lag al flink wat ijs en dat was spiegelglad. Goed uitkijken maar.

Op drassige stukken was het een voordeel dat de ondergrond licht bevroren was. Daardoor zakten we niet zo ver weg in de modder. Onderweg genoten we van de prachtige uitzichten. Het was een heel bijzondere belevenis om zo laat in het jaar nog op fjelltur te gaan, en om sneeuwval mee te maken. Gelukkig was het de eerste sneeuw, zodat we niet bang hoefden te zijn om de rode merktekens die ons de weg wezen, te missen. Bovendien had Marco de GPS bij zich, dat gaf net een stukje extra stukje zekerheid.

Onderweg hielden we geen pauzes. De kans om af te koelen was groot en bovendien wisten we niet zeker hoe het weer zich ging ontwikkelen. Het hoogste punt van de tocht was 1064 meter. Naarmate we daalden ging de sneeuw over in regen. Uiteindelijk hebben we drie uur en een kwartier gedaan over de tocht van bijna acht kilometer naar Torsdalsbu.

Tijdens de tocht genoten we enorm van het bonte pallet aan herfstkleuren: okergeel, helgroen, donkergroen, gifgroen, geelwit, groenwit en donkerrood. Bij Torsdalsbu stond "ons busje", zoals we Marco's witte Peugot Partner Dangler noemen, op ons te wachten. Bij de auto vervingen we snel onze modderbroeken door schone. Na een kopje thee met wat lekkers erbij, haalden we de fietsen op in Nos. Vervolgens reden we verder in de regen richting huis, met onderweg nog een korte lunchstop in de auto.

We komen om 15.15 uur aan bij ons vakantiehuis in Ulefoss. De temperatuur in huis is 14 graden Celsius. Niet erg warm, dus we doen meteen de houtkachel aan. In een paar uur tijd loopt de temperatuur op tot een behagelijke 22 graden Celsius. We nemen een heerlijke warme douche, zetten een vers kopje thee en de modderkleren gaan in de wasmachine. Voor het eten maken we nasi met satesaus en later op de avond een kom warme griesmeelpap. We zullen slapen als rozen vannacht.

Meer info: