onsdag 6. juli 2011

Dassen bij de kersenboom

Gisterenavond, na het schrijven van mijn vorige blog, had ik even een moment waarbij ik mezelf afvroeg of ik er wel goed aan had gedaan, om naar Noorwegen te verhuizen. Wat had het leven voor mij in het verschiet gehad als ik in Nederland was gebleven. Mijn ogen staren door het raam naar buiten. Het duurt een paar seconden voordat het tot me doordringt dat er iets aan de hand is. Op het grasveld achter het huis, bij de kersenboom schuivelen een paar grijze knuffelbeesten rond. Dassen, het zijn dassen. "Marco, kom eens kijken!" roep ik uit. We kunnen onze ogen haast niet geloven. Er lopen twee dassen, onmiskenbaar met hun zwart-wit gestreepte kop en grijze, harige lijf. Nog nooit eerder hebben we dassen van zo dichtbij gezien. De oude kersenboom heeft onrijpe kersen op het gras laten vallen. De dassen zijn er gek op. Hoewel ze zo nu en dan opgeschrikt worden door de geluiden van de boerderij, komen ze telkens terug om kersen te eten. We kijken ademloos toe.

Wat ik me afvroeg... waarom ik naar Noorwegen wilde verhuizen... ach, laat maar zitten.

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar