onsdag 29. juni 2011

Onze kano's!

De afgelopen maanden hebben we telkens kano's gehuurd van de kanoclub als we wilden peddelen. Nu heeft de club slechts een beperkt aantal huurkano's: grote, logge en zware plastic boten waarvan de meesten niet goed passen bij onze lichaamsbouw. We besloten daarom al vrij snel om zelf kano's aan te schaffen. Daarmee zouden we de vrijheid hebben om de kano's te kunnen pakken wanneer we maar wilden. Bovendien zouden we in eigen boten goed aan onze techniek kunnen werken. Het was het begin van een lange zoektocht. Het aanbod aan zeekano's is enorm: er zijn allerlei soorten merken, maten, materialen en prijsklasses. We hebben wekenlang gespeurd en gezocht op internet, brochures bestudeerd, lijstjes opgesteld en een tocht gemaakt naar twee kanowinkels in Drammen. Voor mij was de keuze beperkt, gezien de speciale vereisten waaraan de kano moest voldoen gezien mijn lichaamsbouw. Eigenlijk was er maar een kano die de ideale maten had, namelijk een Reval mini van het merk Tahe Marine. Deze kano is 4.83 m lang en 52 cm breed.

Voor Marco waren er meerdere opties, maar zijn voorkeur ging uit naar de Reval van Tahe Marine: een kano van 5.55 m lang en 54 cm breed. De prijzen hielden ons echter tegen. Nu zijn de kano's van Tahe Marine zeker geen dure kano's, maar we vonden het toch veel geld. Marco was bereid uit te wijken naar plastic kano's van andere merken. Ik  had zoals gezegd weinig keus. Uiteindelijk besloten we de kano's in Nederland te gaan kopen, dat was verreweg het goedkoopste, ook als het ging om accessoires zoals peddels en zwemvesten. Bovendien zouden we de kano's daar ook in het water kunnen uittesten. Dat is namelijk geen vanzelfsprekendheid bij Noorse kanowinkels. Totdat we vorige week door een clublid (zelf een Reval-fan) getipt werden over een handelaar in Tahe kano's in Son, vlakbij Oslo. Die had zeer scherpe prijzen. We konden voor afgelopen zondag een afspraak maken. Het adres was makkelijk te vinden en de handelaar had de kano's al op zijn autodak geknoopt om in het water te kunnen uitproberen.

Het was ontzettend spannend om in de mini het water op te gaan. Ik had een blog gelezen van iemand die de mini heeft en het dagluikje niet open en dicht kan doen zonder om te gaan. We waren aan de kust en er was wat golfslag. Nog niets voor een echte zeekanoër, maar voor mij was het wild genoeg. Het dagluikje heb ik bij de proeftocht niet aangeraakt. Ik vond de kano behoorlijk instabiel, maar de waterlijn was goed: de boot zakt met mijn gewicht ver genoeg in het water, waardoor ik niet als een kurk op het water drijf. Ik heb nog zitten dubben tussen de Reval mini en de Reval mini LC, die net een slagje langer en breder is. Stabieler, maar logger en met een minder goede waterlijn voor mij. Een spannende beslissing, het ging toch over veel geld. Het werd de Reval mini. Er was maar een exemplaar, een vuurrode en omdat het een pittige boot is, kreeg hij de bijnaam "de peper". Marco ging voor de helgele Reval, die meteen "de banaan" gedoopt werd.

Nadat we bij de handelaar thuis koffie en thee gedronken hadden en hij de factuur had gemaakt, konden we de kano's op het autodak knopen. Ook dit was erg spannend om voor de eerste keer te doen. De auto is met kano's 2.80 m hoog. We hadden al eerder schuimblokken gekocht die we op de dakdragers konden schuiven. Met behulp van een plastic krukje voor mij legden we de kano's erop en konden de stroppen er omheen. Vervolgens begon een spannende tocht naar huis. Telkens even door de voorruit omhoog kijken of de kano's er nog op lagen en of ze niet verschoven waren. Omdat de Oslofjordtunnel gesloten was, gingen we met de veerboot van Horten naar Moss. Varen met de kano's zonder dat we in de kano's zaten. Uiteindelijk waren we om 21.30 uur thuis. Marco had van tevoren twee standaards gemaakt om de kano's op te kunnen leggen. Het werkte perfect! Ik was helemaal blij, maar ook een beetje rillerig van de spanning. We voelen ons erg rijk met onze kano's. Wat een mooi bezit!

Afgelopen maandagavond was de vaste avond peddeltocht met de kanoclub. We kregen veel positieve reacties. Zelf durfden we haast niets gewaagds te doen. Het tochtje van Lunde sluse naar Kjeldal sluse en weer terug, was spannend genoeg voor ons. De zitjes zitten nog niet zo lekker als we willen. Het is nog erg wennen, maar de kano's glijden als een speer door het water. Wat een verademing ten opzichte van de logge, plastic huurboten! We hebben enorm veel zin om een middagje lekker te spelen om de kano's helemaal te leren kennen: steunslagen om het omslagpunt te bepalen, omslaan en uit de boot kruipen, zelfredding doen, enz. We proberen aankomend weekend zoveel mogelijk vrij te houden!


Meer info: Tahe Marine.

1 kommentar:

  1. Sinds we dit weten denken de kinderen bij elke kano: he, dat zijn Marco en Amber!

    SvarSlett