lørdag 26. februar 2011

Aanloopkat

Met een fulltime baan is het moeilijk om zelf dieren te houden, helemaal als je in je eentje woont. Marco en ik waren in Nederland echter allebei in de gelukkige omstandigheden dat we een aanloopkat hadden. Voor Marco was dat een oude, broodmagere zwarte kater, die bij een overbuurvrouw woonde. Pas veel later hoorden we dat hij van de vrouw was geweest die voor Marco in het huis woonde. Geen wonder dat hij graag op bezoek kwam, gewoon weer even rondkijken in zijn oude, vertrouwde huis.

In Utrecht had ik Boris, een kleine wit en grijsgestreepte kater van de buren. De buren waren haast nooit thuis en Boris was een echt gezelligheidsdier die vaak bij mij langs kwam. Als Boris in de gaten had dat ik thuis was, wilde hij naar binnen. Het liefste lag hij luid spinnend bij me, in een stoel of op de bank. Als dank voor alle aandacht en warme slaapplekjes vond ik in de zomermaanden regelmatig een bloederig vogeltje op mijn deurmat.

Marco en ik zouden graag huisdieren willen hebben nu we samenwonen, maar daar willen we pas aan beginnen als we een eigen huis hebben. Gelukkig hebben we nu ook een aanloopkat, de boerderijkat van onze buren. Regelmatig komt Nussi even bij ons binnen. Dan wordt alles nauwkeurig geïnspecteerd en de meubels krijgen een kopje. Ons huis behoort tot zijn territorium! Rust heeft Nussi niet. Pas als wij lang stilzitten, bijvoorbeeld omdat we op de bank naar de televisie kijken, komt Nussi bij ons liggen. Maar als we opstaan om even naar de wc te gaan of om thee te zetten, dan springt Nussi meteen op en komt hij niet meer goed tot rust. Het is een echte buitenkat die liever buiten is dan binnen. Net als zijn baasje, die boer is, en ook liever met zijn tractor in de weer is dan thuis te zitten.

1 kommentar:

  1. lol... die foto onderschrijft je laatste zin niet echt :)

    Dieren zijn gezellig he... Hoe hard ze ook mauwen midden in de nacht of je over ze struikelt tijdens het koken.

    SvarSlett