onsdag 22. desember 2010

Vintersolverv

Vandaag is het Vintersolverv in Noorwegen: de dag waarop de noordelijke helft van aarde het verst weg van de zon staat. Het is de kortste dag van het jaar. Deze tijd wordt niet voor niets de donkere dagen voor kerst genoemd. Het zijn de dagen waarop we opstaan in het donker, naar het werk rijden in het donker en na afloop van de werkdag weer in het donker naar huis rijden. 's Ochtends doe ik de gordijnen in de woonkamer open terwijl het nog donker is. Als ik ze aan het eind van de middag, na thuiskomst sluit is het weer donker. Soms vraag ik me af waarom ik ze überhaupt open doe.

Marco en ik hebben geen last van het donker. Wij ervaren hetzelfde als Piet Damfjell in zijn weblog beschrijft (zie: http://damfjell.blogspot.com/search?updated-max=2010-12-11T22%3A02%3A00%2B01%3A00&max-results=3). Ook in Nederland gingen we rond deze tijd van het jaar altijd 's ochtends vroeg in het donker van huis om s' avonds in het donker weer thuis te komen. Wat dat betreft is er weinig verschil. Wat wel een verschil is, is dat het 's nachts vaak zo enorm licht buiten is. De maneschijn reflecteert op de witte sneeuw en baadt alles in een blauw licht. Het is enorm koud dit jaar. Temperaturen van -17 graden Celsius zijn nu al niet ongewoon. Vandaag bleek dat het enorme meer Norsjø voor ons huis dichtgevroren is. Dat is veel eerder dan vorig jaar!

Op zondag waren we uitgenodigd door Margrete en Eric, een Engels-Noors echtpaar dat we nog niet zo lang geleden hebben leren kennen, om de zonnewende te vieren. Om praktische reden vond het op zondag plaats, want er waren veel mensen uitgenodigd die door de weeks moeten werken. Margrete en Eric hebben in de jaren dat ze hier wonen een aangename groep bekenden / vrienden verzameld. Het was een gezelschap waarin we ons goed thuis voelden. Een aantal kwamen uit het buitenland of hadden in het buitenland gewoond, zodat wij veel ervaringen konden delen. Iedereen had eigengemaakte hapjes meegenomen, zoals christmaspudding, kerstkoekjes, lefse met groentenvulling en garnalenhapjes. Marco en ik hadden borrelhapjes gemaakt van bladerdeeg met kaas en allerlei soorten zaden en pitjes. Als drank ontbrak de gløgg niet, een soort glühwein.

Na het smullen van de hapjes hebben we Noorse en Engelstalige kerstliedjes gezongen. Of althans proberen te zingen, want niet iedereen kende alle melodiën en de taalbarrière speelde ook nogal wat parten. Maar dat kon de stemming eigenlijk alleen maar bevorderen. Onze gastvrouw had speciaal voor Jingle Bells voor iedereen stokjes gemaakt met bellen eraan. Het was dat er weinig kinderen aanwezig waren, maar anders hadden we geheel volgens de Noorse traditie een rondedans gemaakt rond de kerstboom.

De afgelopen tijd zijn Marco en ik voor ons doen veel op stap geweest. We zijn erg gesteld op de tijd samen doorbrengen in en om het huis. We hebben het thuis goed en gezellig met elkaar. Vorig jaar wilden we niets liever dan met zijn tweeën thuis zijn, na al die verhuisperikelen. Nu voelt het huis als een goede basis, waar vanuit we naar buiten kunnen treden. We proberen alleen dingen te doen die we leuk vinden en waar wij ons goed bij voelen. Zo leren wij nieuwe mensen kennen en zij leren ons kennen. Alles op geheel natuurlijke wijze en zonder te forceren. We proberen geen mensen te ontmoeten om mensen te ontmoeten, en we hoeven ook niet veel mensen te ontmoeten. Het is de kwaliteit die telt. Zo bouwen wij aan onze eigen, unieke mensenverzameling.

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar