søndag 28. november 2010

Julekabaret

De kerst is in aantocht in Noorwegen. Dat betekent dat er de komende tijd ook veel avondactiviteiten zijn met julebord, kerstconcerten en... julekabaret! Het is een soort traditie zoals in Nederland met de oudejaarsconferences. Een titel als "Svigermor kommer!" (Schoonmoeder komt!) geeft aan dat er ook veel overeenkomsten zijn met de Nederlandse humor.

Ulefoss revygruppe komt elk jaar voor de kerst met een grote voorstelling. Voor degenen, Noor of niet Noor, die het afgelopen jaar niet de gemeentepolitiek in Nome gevolgd hebben, niet elke week de lokale krant Kanalen gelezen hebben en niet bekend zijn met toonaangevende personen binnen de gemeente, is deze revuevoorstelling totaal onbegrijpelijk. Echter, voor Marco en ik die al ruim een jaar in Nome wonen (waarbij ik ook nog eens in de situatie verkeer dat ik de gemeentepolitiek van heel dichtbij meemaak), was het een zeer vermakelijke avond van hoogstaand niveau. Dat geldt zowel voor het decor, de begeleidingsband en de zangers annex toneelspelers.

In hoog tempo werden niet minder dan 23 nummers opgevoerd. Alle nummers hadden een heel eigen karakter. De gemeentelijke managers, politici en andere bekende figuren uit Nome werden behoorlijk raak neergezet en op humoristische wijze een spiegel voorgehouden. Dit werd verweven in nummers over bekende twistpunten, zoals de aanleg van een nieuwe weg langs het kanaal, de sluiting van een oud schoolgebouw, de strijd tussen Lunde en Ulefoss en de bouw van een nieuwe manage. Dit alles werd afgewisseld met nummers waarin ook meer algemene onderwerpen aan bod kwamen zoals ouder wordende vrouwen, impotente mannen, religie en de liefde voor het leven (Dagen er din oftewel Het is jouw dag). In een persiflage over alle projecten bij de gemeente werd mijn functie genoemd en ook op een aantal andere momenten werd het emigratieproject aangestipt. Daar ben ik eigenlijk best een beetje trots op.

Het nummer Siste reis (Laatste reis) was een ode aan het skispringen dat in de jaren '50 van de vorige eeuw zeer populair was in heel Noorwegen en dus ook in Nome. Elke buurt had wel zijn hoppbakke (springschans): Fenbakke, Søvebakke, Tuftebakke, enzovoorts. Siste reis was een skischans waarbij de landing plaatsvond op het dichtgevroren Norsjø, met soms catastrofale gevolgen. Marco's favouriet was het nummer waarbij een persiflage werd gegeven op de motorclubs in Nome. Met echt motorgeluid kwamen een aantal Solexen en een gemotoriseerde rollater het podium op. De MC'ers zagen er wild uit en ookal waren ze inmiddels flink op leeftijd, ze leefden er nog steeds op los. Zoals met zoveel dingen in Noorwegen was het ongelofelijk wat door middel van vrijwilligers tot stand is gebracht met deze voorstelling. We hebben enorm genoten. Så øra flagrer (Dat de stukken er vanaf vliegen) was de naam dubbel en dwars waard.

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar