søndag 28. november 2010

Julekabaret

De kerst is in aantocht in Noorwegen. Dat betekent dat er de komende tijd ook veel avondactiviteiten zijn met julebord, kerstconcerten en... julekabaret! Het is een soort traditie zoals in Nederland met de oudejaarsconferences. Een titel als "Svigermor kommer!" (Schoonmoeder komt!) geeft aan dat er ook veel overeenkomsten zijn met de Nederlandse humor.

Ulefoss revygruppe komt elk jaar voor de kerst met een grote voorstelling. Voor degenen, Noor of niet Noor, die het afgelopen jaar niet de gemeentepolitiek in Nome gevolgd hebben, niet elke week de lokale krant Kanalen gelezen hebben en niet bekend zijn met toonaangevende personen binnen de gemeente, is deze revuevoorstelling totaal onbegrijpelijk. Echter, voor Marco en ik die al ruim een jaar in Nome wonen (waarbij ik ook nog eens in de situatie verkeer dat ik de gemeentepolitiek van heel dichtbij meemaak), was het een zeer vermakelijke avond van hoogstaand niveau. Dat geldt zowel voor het decor, de begeleidingsband en de zangers annex toneelspelers.

In hoog tempo werden niet minder dan 23 nummers opgevoerd. Alle nummers hadden een heel eigen karakter. De gemeentelijke managers, politici en andere bekende figuren uit Nome werden behoorlijk raak neergezet en op humoristische wijze een spiegel voorgehouden. Dit werd verweven in nummers over bekende twistpunten, zoals de aanleg van een nieuwe weg langs het kanaal, de sluiting van een oud schoolgebouw, de strijd tussen Lunde en Ulefoss en de bouw van een nieuwe manage. Dit alles werd afgewisseld met nummers waarin ook meer algemene onderwerpen aan bod kwamen zoals ouder wordende vrouwen, impotente mannen, religie en de liefde voor het leven (Dagen er din oftewel Het is jouw dag). In een persiflage over alle projecten bij de gemeente werd mijn functie genoemd en ook op een aantal andere momenten werd het emigratieproject aangestipt. Daar ben ik eigenlijk best een beetje trots op.

Het nummer Siste reis (Laatste reis) was een ode aan het skispringen dat in de jaren '50 van de vorige eeuw zeer populair was in heel Noorwegen en dus ook in Nome. Elke buurt had wel zijn hoppbakke (springschans): Fenbakke, Søvebakke, Tuftebakke, enzovoorts. Siste reis was een skischans waarbij de landing plaatsvond op het dichtgevroren Norsjø, met soms catastrofale gevolgen. Marco's favouriet was het nummer waarbij een persiflage werd gegeven op de motorclubs in Nome. Met echt motorgeluid kwamen een aantal Solexen en een gemotoriseerde rollater het podium op. De MC'ers zagen er wild uit en ookal waren ze inmiddels flink op leeftijd, ze leefden er nog steeds op los. Zoals met zoveel dingen in Noorwegen was het ongelofelijk wat door middel van vrijwilligers tot stand is gebracht met deze voorstelling. We hebben enorm genoten. Så øra flagrer (Dat de stukken er vanaf vliegen) was de naam dubbel en dwars waard.

søndag 21. november 2010

Claas Vaak

Marco en ik hebben allebei een volledige baan. Ons huishouden hebben we praktisch ingericht om zoveel mogelijk vrije tijd over te houden. Zo ook de boodschappen, want winkelen is niet onze hobby. Op vrijdagmiddag komen we thuis, drinken een kop thee en rijden daarna naar het winkelcentrum Herkules aan de rand van Skien om boodschappen te halen voor het weekend en de komende werkweek.

Bij het winkelcentrum zijn gratis parkeervoorzieningen. Het winkelcentrum ziet er mooi en modern uit met veel glas, roestvrijstaal en natuursteen. Van binnen is het keurig verzorgd en er zijn luxe toiletten. Een paar keer per jaar zijn er speciale winkeliersacties en dan wordt het hele winkelcentrum versierd. Op dit moment is het winkelcentrum in kerstsfeer en staan er overal versierde kerstbomen. In Nederland zouden die bomen binnen de kortste keren geplunderd en vernield worden, maar daar is hier geen sprake van. Het winkelcentrum huisvest ruim 100 winkels op allerlei gebieden. Zo zijn er winkels met meubels en woondecoraties, boekhandels, apothekers, opticiens, kleding- en schoenenwinkels in alle stijlen en prijsklassen, winkels met sportartikelen, juweliers, bloemenwinkels, etcetera. Verreweg de meeste winkels maken deel uit van een keten en de winkels zelf zien er tip top verzorgd uit. Het winkelcentrum is in de winter verwarmd en in de zomer gekoeld. Ongeacht het jaargetijde kun je er dus aangenaam winkelen.

Meestal is het winkelcentrum op vrijdag namiddag vrijwel uitgestorven. Wij vragen ons vaak af hoe al die winkeliers dat vol kunnen houden, maar het schijnt voor Noorse winkels een normale staat van zijn te zijn. Reden waarom we naar Skien rijden is omdat de Meny-supermarkt daar bijna alle (ecologische) producten heeft die we nodig hebben, zodat we niet een aantal supermarkten af hoeven te struinen. Bovendien kunnen we ook allerlei andere winkels aandoen, zoals de Clas Ohlson, een Zweedse keten, die allerlei praktische spullen verkoopt. Een lampje voor mijn naaimachine, vullingen voor Marco's vulpotlood, voor van alles en nog wat kunnen we er terecht. Claas Vaak noemen we de winkel, omdat we er zo regelmatig komen.

De meeste soorten winkels die er in Nederland bestaan, zijn er ook in Noorwegen. Kleding, schoeisel, speelgoed, boeken, daar zijn in Noorwegen ook allemaal winkels voor. De Blokker en Marskramer vinden we terug in winkels zoals Nille en Clas Ohlson. Het grootste verschil met Nederland is dat er geen gewone drankenwinkels bestaan in Noorwegen. De verkoop van alle alcohol (met uitzondering van bier met een laag alcoholpercentage) is voorbehouden aan de staatswinkels van Vinmonopolet. Een ander belangrijk verschil is dat er geen drogisterijen zijn, zoals het Kruidvat en de Etos. Lichaamsverzorgingsproducten worden in beperkte mate verkocht door apothekers, grote kledingketens, parfumeriën en supermarkten. Dat is nog wennen. Een van de weinig Nederlandse producten die we nog in huis hebben is mijn voorraad perfecte krul-shampoo.

Wat kleding betreft, wilde ik een nieuwe start maken in Noorwegen. In Nederland kocht ik vrijwel al mijn kleding bij Mexx en Esprit en het Deense Jackpot. Vlak voor vertrek heb ik mijn spaarpunten opgemaakt en de kortingspasjes weggedaan, ondanks dat behulpzame verkoopsters mij erop wezen dat ik de pasjes in Noorwegen door kon blijven gebruiken. Binnen een half jaar na mijn verhuizing naar Noorwegen was ik al bij de Mexx- en Espritwinkels in Oslo. Mijn zoektocht naar Noorse winkels die mijn maat en pasvorm hebben én aan mijn prijs / kwaliteitseisen voldoen, was op een fiasco uitgelopen. Op zich niet erg, want bij Mexx en Esprit kan ik doorgaans prima slagen. Jackpotwinkels zijn er niet in Noorwegen en de winkels die Jackpot verkopen hebben óf geen kleine maten óf net niet die kledingstukken die ik leuk vind. Een goed excuus om eens een tochtje naar Kopenhagen te maken. Dat ligt relatief dichtbij met slechts een boottocht of een kleine vliegtocht. Ook wat dat betreft bekijken we de wereld nu vanuit een ander perspectief.

Med to heltidsjobber prøver Marco og jeg å organisere husholdningen vår på en praktisk og effektiv måte. Det gjelder også for å handle dagligvarer og andre praktiske varer. En gang i uka, på fredag ettermiddag, går vi på handletur til kjøpesenteret Herkules i Skien.

Kjøpesenteret har gratis parkeringsplasser. Det er en modern og flott bygning med masse glass, rustfristål og naturstein. Inne er det veldig flott og det har luksuriøse toaletter. Akkurat nå er hele kjøpesenteret i julestemning med masse julepynt, bl.a. noen pyntede juletrær. I Nederland skulle trærne ble plundret og ødelagt før du får snudd deg, men det skjer ikke her. Det finnes mer enn 100 butikker i kjøpesenteret, fra bokhandlere til klærbutikker og fra blomsterbutikker til apotekere. De fleste butikker er del av en butikkkjede og de ser skikkelig ut. Kjøpesenteret blir varmet om vinteren og kjølt om sommeren. Uansett årtiden er det behaglig å handle.

Som oftest er kjøptesenteret folketomt på fredag ettermiddag. Vi lurer ofte hvordan kjøpmennene kan holde ut, men det viser seg at det er vanlig i Norge. Grunnen til at vi handler i Skien er at matbutikken selger alle (økologiske) produkter som vi vil ha, slik at vi ikke trenger å tråle ulike matbutikker. Dessuten kan vi også handle i andre butikker, som Clas Ohlson, en svensk butikkkjede, som selger all slags praktiske varer. En lyspære for symaskinen min, fyll for Marcos fyllblyant, for alt mulig kan vi få komme til Clas Ohlson. Clas Ofte kaller vi butikken, for vi besøker den så regelmessig.

De fleste butikker som finnes i Nederland, finnes også i Norge. Klær, sko, matvarer, bøker: for alt finnes det butikker. Butikker med husholdningsartikler som Blokker og Marskramer er Nille og Clas Ohlson. Den største forskjellen med Nederland er at det finnes ikke vanlige vinbutikker i Norge. Alle alkoholiske drikker (bortsett fra øl med lav alkoholprosent) er solgt i statens Vinmonopolet. En annen stor forskjell er at det ikke finnes forretninger som selger hudpleieartikler som Kruidvat og Etos. Hudpleieartikler blir solgt i avgrensa mengder i apotekere, matvarebutikker, parfymerier og klærbutikkkjeder. Det må jeg bli vant til. En av de få nederlandske produktene som vi har hjemme er mitt forråd av krullsjampo.

Når det gjelder klær, ville jeg starte på nytt i Norge. I Nederland kjøpte jeg nesten alle klærne mine ved Mexx, Esprit og den danske butikkjede Jackpot. Like før flyttingen min, brukte jeg alle sparepoengene mine og kastet jeg rabattkortene, tross at hjelpsome butikkmedarbeidere så at jeg kunne bruke dem i Norge. Innen et halvt år i Norge var jeg i Mexx og Espritbutikkene i Oslo. Mitt søk etter klærbutikker i Norge som har min størrelse og pasform og som oppfyller pris / kvalitetskravene mine, førte til fiasko. Det gjør ingenting, for jeg kan lykkes stort sett ved Mexx og Esprit. Det finnes likevel ikke Jackpotbutikker i Norge og butikker som selger Jackpotklær har enten ikke størrelsen min eller de selger nettopp klær som jeg ikke liker. Det er en god unnskyldning for å gå på tur til København engang. For Danmark er ikke lang vei fra her, bare en båttur eller en liten flytur. Dette har også endret synspunktet vårt på verden.

søndag 14. november 2010

Zomerliedjes

De herfst nadert zijn einde, de eerste sneeuw is gevallen. Marco en ik kijken uit naar de witte winterlandschappen, de frisse vrieskou, skitochten en gezellige avonden in de warmte van de houtkachel. We kijken terug op een topzomer. Zoveel droge, warme dagen waar geen einde aan leek te komen en een lange nazomer. De Noorse band Postgirobygget (Het postgirogebouw) is populair geworden door hun liedjes waarin ze de zomer bezingen. Als geen ander weten ze het onbezorgde zomergevoel te vangen in lichtvoetige melodiën en dichterlijke teksten. In de zomer worden hun platen dan ook grijs gedraaid op de Noorse radio, zoals En solskinndag (Een zonneschijndag), Luftmadrass (Luchtbed) en mijn favouriet: Idyll, een ware zomeridylle. Te beluisteren via: http://www.youtube.com/watch?v=DWxnAc-rOmk.

Er was zonsondergang
er was gelach er was gezang
er was zomervrij
er was zee en magie
Er was jij en er was mij
er waren herinneringen die nooit zullen vergaan
er was eeuwigheid
en een zon die de hemel rood verfde

Er was bier
vervoerende woorden
er was zomer er was zon
er waren harten in brand
rimpelloos water
alles op deze aarde

En er was liefde
ja er was liefde
herinneringen die nooit zullen vergaan
een zon die de hemel rood-Idylle verfde

De zomer was op zijn eind
dit was de laatste avond
we lagen op onze rug en ik voelde me vertrouwd
maar had het toch een beetje koud

We lagen en keken naar de sterren
en luisterden naar het gezang van de sternen
we wisten beiden waar het heen zou gaan
en dat we nooit zouden vergeten hoe het was

Er was bier
vervoerende woorden
er was zomer er was zon
er waren harten in brand
rimpelloos water
alles op deze aarde

En misschien een dag zien we elkaar weer
we stoppen en praten en jij gaat met mij naar huis
dan zien we mettertijd wat er gebeurt
terwijl we terugdenken aan herinneringen en lachen

Er was bier
vervoerende woorden
er was zomer er was zon
er waren harten in brand
rimpelloos water
alles op deze aarde

En er was liefde
ja er was liefde
de herinneringen zullen nooit vergaan
de zon verfde de hemel rood-Idylle

Blootgebeend in warme zee
de zon verfde de hemel rood
de herinneringen zullen nooit vergaan - Idylle

Høsten nærmer seg slutten, den første snøen har falt. Marco og jeg ser fram til hvite vinterlandskaper, den friske iskulden, skiturer og hyggelige kvelder i varmen av vedovnen. Vi ser oss tilbake på en knallsommer. Så mange tørke, varme dager som så ut som om de aldri ville ta slutt og en lang ettersommer. Det norske bandet Postgirobygget har blitt populært på grunn av sommersangene sine. Det finnes ikke noen andre som kan fange den ubekymrete sommerfølelsen i sorgløse melodier og poetiske tekster. Om sommeren spilles platene i tide og utide på den norske radioen, som En solskinndag, Luftmadrass og favoritten min: Idyll, en ren sommeridyll. Hør på: http://www.youtube.com/watch?v=DWxnAc-rOmk&NR=1.
Det var solnedgang
det var latter det var sang
det var sommerfri
det var sjø og magi
Det var deg og det var meg
det var minner som aldri vil dø
det var evighet
og en sol som farga himmelen rød

Det var øl
berusende ord
det var sommer det var sol
det var hjerter i brann
blikkstille vann
alt på denne jord

Og det var kjærlighet
ja det var kjærlighet
minner som aldri vil dø
en sol som farga himmelen rød-Idyll

Sommer'n var på hell
dette var siste kveld
vi lå på rygg jeg følte meg trygg
men frøys litt likavel

Vi lå og så på stjernene
og hørte på sangen fra ternene
vi visste begge hvor det bar
og at vi aldri skulle glemme hvordan det var

Det var øl
berusende ord
det var sommer det var sol
det var hjerter i brann
blikkstille vann
alt på denne jord

Og kanskje en dag vi sees igjen
vi stopper og prater og du blir med meg hjem
så ser vi med tiden hva som skjer
mens vi tenker tilbake på minner og ler

Det var øl
berusende ord
det var sommer det var sol
det var hjerter i brann
blikkstille vann
alt på denne jord

Og det var kjærlighet
ja det var kjærlighet
minnene vil aldri dø
solen farga himmelen rød-Idyll

Barbeint i varm sjø
solen farga himmelen rød
minnene vil aldri dø -Idyll

lørdag 6. november 2010

Taalcursus 2

In september ben ik weer begonnen met een taalcursus. Het is de B1 cursus van Oslo Voksenopplæring Rosenhof. Zie http://www.oslovo.no/. De cursus is via het internet, dus ik hoef niet naar Oslo heen en weer te reizen om lessen te volgen. Dat zou overigens onmogelijk zijn geweest met een fulltime baan. Bij Nathalie van Noorsonline had ik al een B1 cursus gedaan. Dat was een kwalitatief zeer goede cursus. Desondanks ben ik nu weer bezig met een cursus op hetzelfde niveau, want ik wil het Noors me zo goed mogelijk eigen maken. En dat kan alleen maar door veel oefenen en de grammatica te herhalen, eindeloos te herhalen. De cursus is relatief duur, maar gelukkig vergoed mijn werkgever de kosten. Studeren moet ik in mijn eigen tijd. 's Avonds door de weeks en overdag en/of 's avonds in de weekenden ben ik daarom aan de studie. Vandaar ook dat het de laatste tijd een beetje stil is op het blog.

Siden begynnelsen av september er jeg på norskkurs igjen. Det er B1 kurset på Oslo Voksenopplæring Rosenhof. Se på www.oslovo.no. Kurset er på nett slik at jeg ikke trenger å reise fram og tilbake til Oslo. Det skulle forresten være umulig i kombinasjon med min heltidsjobb. Jeg gjorde et B1 kurs hos Nathalie fra Noorsonline for to år siden. Tross det er jeg på kurs igjen, for jeg vil gjøre meg kjent med det norske språket så godt som mulig. Og det kan bare med å øve og å gjenta grammatikken, å gjenta grammatikken endeløs. Kurset er relativt dyrt, men heldigvis betaler arbeidsgiveren det. Å studere må jeg gjøre i min fritid. Om kvelden på hverdager og om dagen og / eller om kvelden i helgen studerer jeg. Det forklarer hvorfor det har vært litt stille på bloggen i det siste.