onsdag 11. august 2010

Ongeluksdag

Soms zijn er dagen waarop alles mee lijkt te zitten en waarop je flinke mazzel hebt. Daarentegen zijn er ook dagen waarop alles tegen zit en het lijkt alsof er alleen maar donkere wolken aan de hemel staan. Donderdag 22 juni was zo'n dag voor ons.

Het begon er 's ochtends mee dat ik onze donkerblauwe lakenzakken met de witte was had meegewassen. Ik had ze al eerder gewassen, dus ik dacht dat het wel goed zou gaan. Vijf goede, witte handdoeken kwamen lila uit de wasmachine. Domme pech.

's Middags zijn we naar Skien gereden. Bij het Trafikkstasjon wilde ik mijn Nederlandse rijbewijs inruilen voor een Noorse. Die procedure blijkt een aantal weken in beslag te nemen. Mijn Nederlandse rijbewijs werd ingenomen en ik kreeg een papiertje dat in de tussentijd als rijbewijs in Scandinavië geldig is. Geen probleem, ware het niet dat we twee dagen later naar Nederland zouden reizen. Nou ja, dan maar niet autorijden in Nederland.

Vervolgens maakten we een speurtocht naar kappers, want door alle prevakantie-drukte was het er niet van gekomen om naar de kapper te gaan. Normaliter zien we overal bordjes met "ledig time" (vrij vertaald: je kunt direct terecht), nu bleken alle kappers het te druk te hebben ook al zagen sommige kapperszaken er van binnen verdacht leeg uit.

Daarna was er nog een tevergeefse speurtocht. We hebben bijna een uur lang door de straten van Skien gereden op zoek naar een sport- en vrijetijdszaak die Marco op internet had gezien, maar zelfs met behulp van een postbode en zijn collega's konden we de winkel niet vinden. Onderweg kregen we ook nog een lekke band.

Het toppunt van onze ongeluksdag was het bericht dat bij mijn moeder darmkanker was geconstateerd. Al voor onze vakantie had ze klachten en tijdens onze trektocht op de Hardangervidda was ze opgenomen in het ziekenhuis voor onderzoek. Gelukkig bleek de tumor operabel te zijn en waren er meteen enkele mogelijkheden voor uitzaaiïngen uitgesloten. We hadden al een vlucht naar Nederland geboekt, dus dat kwam vreemd genoeg heel goed uit.

Toen we de week erop in Nederland waren werd mijn moeder geopereerd.

Weer een week later bleek dat de operatie goed geslaagd was en dat ze naar huis mocht.

Een paar dagen geleden hebben we het verlossende bericht ontvangen dat ook het laatste onderzoek uitwijst dat er geen uitzaaiïngen zijn. De behandeling is afgesloten. Ze moet nu nog aansterken en weer op gewicht komen. Ondanks alle pijn, zorgen en ongemakken van de afgelopen weken is mijn moeder uiteindelijk op een snelle en makkelijke manier van haar ziekte afgekomen. Daar zijn we erg blij mee.

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar