søndag 27. juni 2010

Bever

We hebben een nieuw dier gesignaleerd in de buurt van ons huis: ongeveer 30 meter van de Hjelsethbrygge (de aanlegsteiger) heeft een bever zijn woning gemaakt. Bevers zijn de grootste in Noorwegen voorkomende knaagdieren. Ze komen veelvuldig voor in Nome vanwege de waterrijke omgeving. Bij een aantal lentewandelingen bij Håvet hadden we al van die voor bevers zo typisch afgeknaagde boomstronken gezien en een groot aantal beverdammen (zie de foto's). Gisterenavond viel het ons op dat bij de brygge ook zo'n takkenbende aangelegd was. Een moment later zie ik een bruine vlek in het gras: een bever! Hij scharrelde heel ontspannen rond, liet zich even later in het water glijden om in een boogje om zijn woning te zwemmen. Aan de andere kant liep hij op zijn gemakje het gras weer in. In "Norges dyr og planter" las ik later dat bevers gras en kruiden eten. In de herfst leggen ze twijgen neer bij hun woning bij wijze van wintervoorraadje. Het is bijzonder dat deze bever een stek bij de Hjelsethbrygge heeft gevonden. Bevers kunnen namelijk niet zulke grote afstanden over land afleggen bij hun zoektocht naar nieuwe woongebieden en bij de steiger hadden we nog niet eerder bevers gezien. De volgende keer als we een avondwandelingetje naar de steiger maken, nemen we de kijker mee. Het is uniek dat zo'n dier zo dicht bij ons huis woont en dat we de bever van dichtbij kunnen bekijken!

fredag 25. juni 2010

Toptur naar Murefjell

Mijn collega's en ik hebben afgelopen week de laatste toptur gemaakt van dit seizoen. Doel van de wandeling was de Murefjell dat midden in het gelijknamige natuurreservaat ligt. We parkeerden de auto's bij de schietvereniging van Ulefoss en liepen via Muren en de historische resten van de Bygdeborg (een burcht) naar het topje op 266 meter. Daar vandaan hadden we een prachtig uitzicht over de groen beboste bergen van Ulefoss richting Skien.

Onderweg kwamen we een aantal orchideesoorten tegen, waaronder de nattfiol (welriekende nachtorchis). Deze soort is in Nederland wettelijk beschermd en staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer sterk afgenomen en zeldzaam. In het Murefjell natuurreservaat is de nattfiol ook beschermd, maar daar komt de soort nog veelvuldig voor, evenals op vele andere plekken in Nome. Het was prachtig warm weer. Een aantal gingen na afloop van de wandeling zwemmen in een meer. De verleiding voor mij was groot, maar de avond doorbrengen met mijn lieve Marco was een nog veel grotere verleiding.

Ik ga de wandelingen missen de komende tijd. In het begin was het voor mij even wennen aan alle nieuwe collega's, maar vooral de laatste paar wandelingen hadden we een leuk clubje van dezelfde mensen en was de sfeer erg gezellig en ontspannen.

lørdag 12. juni 2010

Meheifjell


Met een enthousiaste groep collega's van diverse afdelingen binnen de gemeente (het verzorgingstehuis, het arbeidsbureau, de technische afdeling, noem het maar op) maak ik in het voor-en najaar regelmatig een toptur: een wandeling naar een bergtop in de omgeving. Om 15.30 uur verzamelen we bij de parkeerplaats om te bepalen met hoe we naar het startpunt van de wandeling moeten rijden. De wandelingen variëren in lengte en zwaarte. Zo hebben we laatst een wandeling gemaakt langs de golfbaan in Ulefoss die veel cultuurhistorische schatten blijkt te herbergen, zoals prehistorische rotstekeningen en de resten van een middeleeuwse brandewijnstokerij. Vast onderdeel van de wandeltocht is de grote pauze waarin de "niste" oftewel het meegebrachte proviand wordt genuttigd. Voor de Noren is dit een thermos met koffie en een aantal sneden brood met beleg en als toetje een appel of sinaasappel.

De wandelingen worden uitgezet door een groep turfanaten. De meesten kennen de omgeving van Ulefoss en Lunde op hun duimpje door de talloze tochten die zij gemaakt hebben en doordat zij vaak ook in de omgeving opgegroeid zijn. Afgelopen woensdag ging de tocht naar Meheifjell in Lunde richting Drangedal, tegenover het Gongevann en de Luberg. De eerste 800 meter was het flink stijgen, maar daarna kwamen we op een vlakte waar we met volle teugen konden genieten van de moerassige omgeving: zompige velden vol met myrull (wollegras, een halfgras met een wollige, witte pluim), rotsen omgeven door heideplanten en stille meertjes. Een fantastische atmosfeer! We wensten bier en tent, dan konden we de nacht overblijven, maar helaas, die hadden we niet bij ons. Om 20.00 uur was ik gewoon weer thuis. We kijken uit naar de volgende wandeling!