søndag 6. desember 2009

Kontortur til Målselv


Een van de voordelen van het werken bij een cultuurafdeling is, dat het vaak net even anders gaat dan anders. Ons jaarlijkse bedrijfsuitje ging dan ook naar Målselv in het hoge Noorden van Noorwegen, zo'n 1700 kilometer van Ulefoss. Ter vergelijking: dat is bijna 1,5 maal de afstand van Utrecht naar Ulefoss. Ons afdelingshoofd Eva Rismo komt hier vandaan en zij had een heel programma voor ons in elkaar gezet met overnachtingen bij haar ouders. De vliegreis betaalden we zelf, maar de overige kosten en twee werkdagen waren voor rekening van de gemeente.

Op donderdag 3 december was het heel vroeg opstaan om in de trein naar Oslo te stappen. We waren uiteindelijk met z'n vijven, een mooi clubje. Op Oslo Gardemoen konden we ontbijten en vervolgens in het vliegtuig stappen naar Bardufoss. Daar kwamen we rond het middaguur aan op het lichtste punt van de dag. In Noord-Noorwegen is het nu mørketid: de tijd dat de zon niet meer boven de horizon komt. Tijdens ons bezoek werd het om 10 uur 's ochtends licht en dan kon je bij helder weer een soort vaag, roze ochtendgloren zien. Om twee uur 's middags werd het donker. Dat was een heel vreemde gewaarwording: je ziet kinderen die uit school komen over straat lopen en mensen die aan het werk zijn in de kantoren, terwijl het voor je gevoel midden in de nacht is.

We werden allerhartelijkst ontvangen door de ouders van Eva. Ter introductie maakten we een korte autotocht naar een berg in de omgeving om te genieten van het uitzicht (zie foto). Het zou immers snel donker worden. Vervolgens gingen we naar hun huis, waar er voor ieder een logeerkamer was klaargemaakt. Na de uitgebreide lunch kregen we bezoek van een locale historicus die kwam vertellen over de geschiedenis van Målselv. De gemeente is nog maar 200 jaar oud (!), voor die tijd trokken alleen Samen (Lappen) met hun rendieren door de omgeving. Vervolgens maakten we een korte wandeling naar het centrum om te kijken naar bezienswaardigheden over de geschiedenis van Målselv, zoals een standbeeld, een gedenkteken en de oude brug.

Terug in hotel Rismo kregen we elghakk geserveerd: een mengsel van elandengehakt en gekookte aardappelen. Super lekker, zeker met een flinke schep veenbessencompote erbij. Als toetje kregen we een reuzetaart geserveerd die in Noorwegen 'verdens beste' (de beste van de wereld) genoemd wordt. 's Avonds maakten we een tocht naar Blånissenland, een themapark voor kinderen dat gebaseerd is op een modern Noors sprookje over kabouters die in blauwe bergen wonen. De avond werd afgesloten met kaasjes en wijn voor de televisie om naar een spannende krimi te kijken.

De volgende ochtend, vrijdag 4 december, kregen we een uitgebreid ontbijt voorgeschoteld, met onder andere gerookte zalm, gekookte eieren, jam van multebær (een bergframboos die veelvuldig voorkomt in Noord-Noorwegen) en natuurlijk zelfgebakken brood. Vervolgens begonnen we aan een tocht langs achtereenvolgens Filmcamp (filmproductiebedrijf), Istindportalen (cultuurhuis met onder andere theaterzaal, bibliotheek en muziekschool), Polarbadet (zwemparadijs), Bardufosshallen (sporthal) en Målselv Næringshage (bedrijfsverzamelgebouw). Overal werden we goed ontvangen en kregen we rondleidingen en uitleg over de gebouwen en hun functies. Dat was super interessant. Vervolgens was het pizza eten in het favourite pizzarestaurantje van Eva en gingen we naar een concert dat georganiseerd was door het plaatselijke mannenkoor. Ze hadden voor deze gelegenheid het Zweedse muziekgezelschap Fotefar ingehuurd waarmee ze prachtige kerstliederen vertolkten. Het was een waar kwaliteitsconcert dat we meemaakten in de gymzaal van een schooltje in deze uithoek van de wereld. Meer over Fotefar kun je zien en horen op: http://www.myspace.com/fotefar.

Op zaterdag 5 december konden we uitslapen. Het was immers weekend. Na weer een geweldig ontbijt gingen we naar Runhaugmartna'n, de jaarlijkse kerstmarkt in Målselv. Er waren veel kraampjes waar prachtig handwerk te koop was. Er kon gesmult worden van smultringen: gefrituurde deegringen die... om te smullen zijn. Er was bål (kampvuur), er waren ijssculpturen, er werd met paard-en-wagens gereden, en nog veel meer. Als cultuurfans zijn we ook naar het kindertheater geweest. In de stal van een nabijgelegen boerderij konden we zittend op hooibalen genieten van een voorstelling van de plaatselijke amateurtheatergroep met na afloop een ronde door de koeienstal. Zo eenvoudig allemaal, maar wat is er eigenlijk meer voor nodig om kinderen te vermaken?

Na het middaguur was het tijd om naar de luchthaven te gaan. In het donker stegen we op om naar het zuiden te vliegen. Het was mijn eerste kennismaking met Noord-Noorwegen en ik vond het ronduit fantastisch. Niet in het minst omdat de mensen overal zo hartelijk waren. Het hoge Noorden is nu niet meer ver weg voor mij, het heeft een zeer warm plekje in mijn hart.

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar