søndag 15. november 2009

Ulefoss samfunnshus

Gisterenavond zijn we naar de jubilieumvoorstelling geweest van Ulefoss samfunnshus. Het woord "samfunnshus" kan moeilijk vertaald worden in het Nederlands. "Samfunn" staat voor samenleving en "hus" is huis. Een beschrijving geeft meer duidelijkheid. Het samfunnshus is een multifunctioneel gebouw midden in het centrum van Ulefoss met onder andere een grote foyer, een theater- annex bioscoopzaal en een grote sportzaal.

In 1979 is het Ulefoss samfunnshus gebouwd en sindsdien heeft het een centrale plek in de lokale samenleving. Zowel overdag als 's avonds en zowel door de week als in de weekenden is er iets te doen in het samfunnshus: filmvertoningen, concerten, theatervoorstellingen, dans- en muzieklessen van de Kulturskole, repetities van koren en het muziekkorps, vergaderingen van de gemeenteraad, gymles van de scholen, trainingen van sportverenigingen en sportwedstrijden. Kortom, het samfunnshus is het kloppende hart van de gemeente Nome.

Gisterenavond werd het 30-jarig bestaan van het samfunnshus gevierd. Het programma begon met filmfragmenten van de bouw van het samfunnshus, gevolgd door huldeblijken aan de architect en de aannemer die destijds aan het samfunnshus hebben gewerkt. Daarna vonden optredens plaats van lokale zangers en muzikanten met een bonte mengeling van allerlei muziekstijlen: klassiek, country, ragtime, gospel, pop, volksmuziek, noem het maar op. Tussendoor werden felicitaties aan het samfunnushus uitgebracht door onder andere de burgemeester, de rector van de Kulturskole en de voorzitter van het muziekkorps. De avond werd afgesloten door een geweldig optreden van het koor, de solozangers en alle anderen die die avond hadden opgetreden. Het was een grandioos feest!

OK, de avond verliep niet zonder mankementen. Een paar sprekers stonden nogal in het donker, omdat de belichting iets te laat werd ingeschakeld. Hetzelfde goldt voor het geluid en de microfoons. De avondvoorzitter had vergeten een programma-onderdeel aan te kondigen, maar dat werd later recht gezet. De bonte mengeling van lokale artiesten en stijlen zou kneuterig kunnen overkomen, maar de kwaliteit van de optredens was zeer goed. Een avond als gisteren had in Nederland in 1979 kunnen plaatsvinden, maar nu niet meer. Daarvoor is in Nederland alles te geprofessionaliseerd en te groots en te afstandelijk geworden. De gemeenschapszin, de ontspannen sfeer, de kwaliteit van de optredens van de lokale zangers en muzikanten, waar vind je dat anno 2009 in een dorp met 6 600 inwoners in Nederland? Dat ontroerd mij, maar maakt mij tevens heel blij dat ik hier woon. Een van mijn redenen om naar Noorwegen te verhuizen was om de menselijke maat terug te vinden. Dat is gelukt!

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar