søndag 8. november 2009

Naar de film

Gisteren was het "den store kinodagen" in Noorwegen: de landelijke bioscoopdag. Marco en ik hebben van deze gelegenheid gebruik gemaakt om voor de eerste keer in Nome naar de film te gaan. Ulefoss samfunnshus heeft een theater annex bioscoopzaal met goede stoelen in amfi-opstelling en dolby surround geluidskwaliteit. In de bioscoop worden zowel populaire films gedraaid zoals Harry Potter en Amerikaanse kaskrakers, als de meer kunstzinnige filmhuis-films. Wij kozen voor de film Landhandleren i Provence (oorspronkelijke titel Le fils de l'epicier). Een gevoelige film over de verhoudingen tussen een kruidenier en zijn zoons op het platteland van Frankrijk. Centrale probleemstelling van de film is hoe je als kruidenier vandaag de dag kunt overleven op het platteland met alleen nog maar ouden van dagen, die ver van elkaar in boerengehuchten en buurtschappen wonen. Daar is een bepaalde levenshouding voor nodig. Welke, daar geeft deze film antwoord op. De broeierige, okerkleurige beelden van het Franse platteland roepen herinneringen op aan vakanties in Frankrijk, zij het dat de bijbehorende verzengende hitte ontbreekt als je in de bioscoopzaal zit. Een prachtige en ontroerende film. Wij vonden het bijzonder om deze Franse film in een Noors plattelandsdorp te zien, omdat de problematiek ook hier actueel is. Veel middenstanders trekken weg omdat er te weinig nering is en zij de concurrentie van de grote supermarkten en winkelketens in de grote steden niet aan kunnen.

Na de film hebben we het aanbod van Asia butikk, een winkel in allerlei aziatische producten, bekeken. We zijn verheugd met een grote pot zuurkool in het zuur de deur uitgegaan. In Noorwegen is in de supermarkt ook wel zuurkool te krijgen, maar die zit ingeseald in aluminiumfolie en die heeft niet de frisse, zure smaak die wij als Nederlanders van zuurkool gewend zijn. 's Avonds hebben we dan ook gesmuld van een overheerlijke zuurkoolschotel.

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar