søndag 3. januar 2016

Metamorfose badkamer en wasruimte

Het hele project heeft bijna een jaar geduurd, vanaf het aanvragen van de offerte tot het laatste kitrandje, maar in september 2015 waren ze eindelijk af: de badkamer en de wasruimte op de benedenverdieping. De ruimtes hebben een ware metamorfose ondergaan. Het kerstrode behang in de badkamer en het vrolijke oranje-groene-bruine behang in de wasruimte met zeil op de vloeren hebben plaats gemaakt voor witte hoogglans wanden en zwarte tegelvloeren. Hier zijn de voor en na foto's:








Waar de Noorse regelgeving dat voorschrijft, hebben we gecertificeerde bedrijven ingeschakeld. De vloeren hebben een waterdicht membraan en nieuwe vloerverwarming gekregen, de waterleidingen zijn vernieuwd met buis-in-buissysteem en er zijn nieuwe stopcontacten en thermostaten aangelegd. Het overige hebben we zelf gedaan, waaronder het plaatsen van de waterdichte panelen, hetgeen een crime was. Gelukkig is het resultaat zo mooi geworden, dat al het bloed, zweet en tranen (bijna) vergeten zijn. We zijn er erg tevreden mee hoe het is geworden en we genieten van het comfort. De wasmachine is tijdens het klussen 100 keer verplaatst, maar heeft nu een vaste plek gekregen. Onze badkamer op de bovenverdieping hoeven we niet meer elke keer op te ruimen zodra er gasten op bezoek komen. Het wonen in ons klushuis wordt steeds leuker en aangenamer.

We hebben veel geleerd van dit project, onder andere dat het maanden kan duren voordat de definitieve offerte rond is. Daarom zijn we alvast begonnen met het aanvragen van offertes voor de badkamer op de bovenverdieping al staat die verbouwing pas gepland na de zomervakantie. Ook hier zijn spectaculaire metamorfose foto's bij voorbaat gegarandeerd!

onsdag 9. desember 2015

Verder zonder jou

Vannacht is mijn moeder overleden. Ik hoop dat ze nu is waar ze graag wilde zijn.


Loe van Weerden

03.08.1937 Sangalla (Indonesië) - 09.12.2015 Gorinchem (Nederland)

De foto is een aantal jaar geleden genomen in het kader van een kunstproject met portretten van overlevenden van de jappenkampen.

Mora mi døde i natt. Jeg håper at hun er nå hvor hun ønsket å være.

Bildet er tatt for noen år siden i forbindelse med et kunstprosjekt med portretter av overlevende fra japanske fangeleir under den andre verdenskrig.

tirsdag 8. september 2015

Acht jaar samen


Vandaag is het precies acht jaar geleden dat Marco en ik elkaar voor het eerst "live" ontmoet hebben. Daarvoor hadden we sinds een paar maanden al via de e-mail contact met elkaar. Marco en ik hebben elkaar relatief laat in ons leven ontmoet. Marco was 38 jaar en ik 37. We waren singel, hadden nog nooit eerder samengewoond (een korte periode van drie maanden niet meegerekend) en woonden vele jaren alleen. We weten daarom dat liefde niet vanzelfsprekend is.

Een jaar na onze ontmoeting verhuisden we naar Noorwegen en zijn daar voor het eerst samen gaan wonen. Vier jaar later, op 9 september 2012, hebben we met familie en vrienden ons liefdesfeest gevierd, op het landgoed Mariënwaard, waar we elkaar voor het eerst in levende lijve hebben ontmoet.

Ook al vonden we ons avontuur om naar Noorwegen te verhuizen nog zo spannend, we twijfelden er niet aan dat het samenwonen goed zou gaan. Het ging ook goed, al heeft onze relatie moeilijkheden moeten doorstaan. De vele verhuizingen, waarbij we in perioden of mijlenver uit elkaar woonden, of juist heel dicht bij elkaar op de lip, en perioden van werkloosheid, waren reden tot spanningen. Maar wat ons samenbindt bleek sterk genoeg te zijn en alleen maar sterker te worden. We kunnen met elkaar lezen en schrijven. Meestal hebben we aan een half woord genoeg, of zijn er helemaal geen woorden nodig, om precies van elkaar te weten hoe we ergens over denken. Er zijn geen muren, geen schuttingen en geen barrières naar elkaar toe. We houden van elkaar in volkomen weerloosheid.

onsdag 29. juli 2015

Retrokupp

I forrige uke har jeg gjort en kjempekupp på loppis: fem kopper, asjetter og tallererkener fra Arcoroc og fire brikker vevd i linn i en nydelig grønn farge, alt til bare kr 100! Arcoroc's Sierra glasservise ble produsert i Frankrike i 60 og 70-tallet av det forrige århundret. Glasset er glatt på innsida og har en grov struktur på utsida som ligner på keramikk. Arcoroc glass er støtfast slik at det egner seg for daglig bruk. I barndommen min i Nederland var det svært mange som hadde et slikt glasservise hjemme, enten den grønne eller den gule varianten. Det er artig å se at serviset også finnes i Norge. Glasserviset vekker barndomsminner. Lørdagskos var en tykk skive hjemmelaget formkake med rosiner. Hvis vi hadde besøk, fikk vi en skvett krem på.

Obs. Loppiskupp er ikke bare billig, men også miljøvennlig!

Vorige week heb ik een superkoop gedaan in een tweedehands winkel: vijf koppen, schoteltjes en bordjes van Arcoroc en vier placemats van linnen in een mooie groene kleur, alles voor maar € 11,15. Het Arcoroc Sierra glasservies werd geproduceert in Frankrijk in de jaren '60 en '70 van de vorige eeuw.. Het glas is glad aan de binnenkant en heeft aan de buitenkant een grove structuur die lijkt op aardewerk. Arcoroc glas is stootvast zodat het geschikt is voor dagelijks gebruik. In mijn kinderjaren i Nederland waren er velen die thuis zo'n glasservies hadden, hetzij de groene of de gele variant. Leuk dat het servies ook in Noorwegen voorkomt. Het glasservies roept herinneringen bij mij op. Op zaterdag kregen we altijd een dikke plak zelfgebakken rozijnencake. Als we bezoek hadden, ging er een dot slagroom op.

NB. Tweedehandskoopjes zijn niet alleen goedkoop, maar ook milieuvriendelijk!