lørdag 29. november 2014

Feestjurk

Het is eind november en de tijd voor het traditionele kerstetentje van het werk, het zogenaamde julebord. Zowel de dames als de heren proberen er piekfijn en feestelijk uit te zien. Voor de dames betekent dat over het algemeen een mooie jurk en voor de heren een net pak. Het was voor mij al jaren geleden dat ik geïnvesteerd had in iets feestelijks. Bij alle kerstetentjes heb ik hetzelfde glittertopje gedragen met een eenvoudige zwarte broek die er elk jaar wat minder zwart uit begon te zien. Het glittertopje begon zichtbare tekenen te vertonen van slijtage. Nou ben ik bepaald geen type die met de mode meeloopt, maar ik begon me toch behoorlijk ongemakkelijk te voelen bij het idee om dit jaar weer in dezelfde outfit te verschijnen. Ik voelde me net als Barbara uit de Britse komediesiere The Good Life in de aflevering The Last Posh Frock (You Tube film).* We waren dan wel naar het platteland van Noorwegen verhuisd, en hebben bewust afstand gedaan van een samenleving die steeds meer lijkt te draaien om uiterlijk vertoon, maar dat betekende nog niet dat ik mijn laatste restje van vrouwelijkheid op wilde geven. Er waren drastische maatregelen nodig. Ik heb mijn principes van kwaliteit en duurzaamheid voor een keer radicaal overboord gezet. Er moest een jurk gescored worden!

Het was verbazingwekkend hoe makkelijk het winkelen gaat als het er alleen om draait dat het leuk moet staan en goedkoop moet zijn. De eerste jurk die ik paste kon meteen afgerekend worden (zie bovenstaande foto). Wat ik toen overigens niet kon bevroeden was dat het zo moeilijk zou zijn om donkerblauwe panty's te vinden. In Nederland verkoopt elke HEMA ze, maar in Noorwegen zijn er in de normale winkels alleen huidkleurige en zwarte panty's te krijgen. Uiteindelijk ben ik geslaagd bij een speciaalzaak voor ondermode. Ik heb nog nooit eerder een merkpanty gekocht, laat staan dat ik ooit zoveel voor een panty betaald heb: een slordige € 20 voor een 20 denier panty van Woolford. De panty koste meer dan een derde van de prijs voor de jurk. Ik had het er graag voor over. Ik kon me met een gerust hart vertonen op het julebord. Het werd een groot succes. Wat was het fijn om voor de allereerste keer tijdens een julebord complimentjes te krijgen over mijn uiterlijk. Alleen al daarom was het voor mij een geslaagde avond!


* The Good Life is een Britse komedieserie die in Nederland werd uitgezonden onder de titel Terug naar de natuur. De serie liep tussen 1975 en 1978 op de BBC en werd in Nederland door de Vara uitgezonden. De komedie draait om het echtpaar Tom en Barbara Good, dat besluit zich terug te trekken uit de consumptiemaatschappij en "terug naar de natuur" te gaan. Ze wonen in het plaatsje Surbiton, naast Margo en Lerry Leadbetter. Tom is veertig geworden en beseft dat zijn leven anders moet. Wat heeft het voor zin om nog jaren plastic speelgoed te ontwerpen als lokkertje voor dozen met ontbijtgranen? Tom besluit zijn baan als technisch ontwerper op te zeggen en kiest voor een eenvoudig en zelfvoorzienend leven. Zijn vrouw Barbara steunt hem. Ze maken van hun huis een soort boerderij, verbouwen hun eigen voedsel, houden dieren en maken hun eigen gereedschap. 

Ondanks het feit dat ze proberen om vrijwel niets te kopen, zit het echtpaar regelmatig in de financiële problemen. Bovendien leiden hun activiteiten om terug naar de natuur gaan ook tot problemen met de buren. Vooral de verschillen tussen beide echtparen leiden tot komische verwikkelingen. Met name de snobistische Margo ligt regelmatig overhoop met Tom als die weer eens bezig is met een nieuwe poging om het stadsleven uit te bannen. Jerry heeft het er minder moeilijk mee, al wil hij voor geen goud met Tom en Barbara ruilen. Hij lijdt meer onder de overheersende Margo die hem nauwelijks toestaat om te doen wat hij wil. De komische plots en de wisselwerking tussen de voortreffelijke cast med o.a. Richard Briers en Feilicity Kendal, zijn een reden van het succes.

Mer info: The Good Life.

søndag 23. november 2014

Het volgende klusproject


We zijn aan het volgende klusproject begonnen: de badkamer en het washok op de benedenverdieping. Er was geen twijfel over mogelijk dat ook deze ruimtes aan een opfrisbeurt toe waren. Ons huis had als museum kunnen dienen voor Noorse interieurtrends van de jaren tachtig van de vorige eeuw. De badkamer was het hele jaar door in kerstsferen met rood waterafstotend behang op de muren en donderrood zeil op de vloer. Het wastafelmeubel had een blad van nep marmer in donkerbruin kunstof.



Het washok had eveneens waterafstotend behang met psychedelische vormen in de tinten oranje, bruin, beige en groen. Op de vloer lag donkerbruin zeil.


Dat er een metamorfose nodig was, was duidelijk. Toch is het nog een heel proces om te bepalen hoe de ruimtes er uit komen te zien. Het is voor ons allebei jaren geleden dat we in onze Nederlandse huizen de badkamers hadden gemoderniseerd. Ook de eisen volgens het Noorse bouwbesluit brengen uitdagingen met zich mee. Zo moeten de de wanden en vloeren compleet waterdicht worden gemaakt. Er zijn hiervoor speciale bouwmaterialen op de markt die in Nederland niet bestaan, zoals membraan (elastische verf) voor op de vloer en panelen voor als er getegeld wordt op de wanden.

In onze Nederlandse ogen zijn het lachwekkende eisen bij de gedachte aan huizen van bakstenen en betonplaten. Die worden immers tegenwoordig ook veel in Noorwegen gebouwd, vooral in de grote steden. Gaat het om houten huizen, zoals de onze, dan worden de eisen begrijpelijker. Houtrot kan dramatische gevolgen hebben. Toch is de Noorse "angstcultuur" benauwend voor ons.* Zelf tegels leggen wordt afgeraden, zelfs als een erkende vakman het onderliggende membraan heeft aangebracht. Je zou als doe-het-zelver immers het membraan kunnen beschadigen, waardoor je geen garantie meer hebt op een 100 % waterdichte badkamer. Geld besparen door als klusser vrolijk zelf je badkamer aan te leggen, kan je duur komen te staan. Kun je geen papieren overleggen dat de kranen door een erkend loodgietersbedrijf zijn aangesloten of dat de badkamervloer volgens de normen is gelegd, dan kan de taxatie van je huis ettelijke honderdduizenden kronen minder uitvallen.

De geautoriseerde vakbedrijven zwelgen in het protectionisme. We weten inmiddels dat het weinig zin heeft om offertes bij meerdere bedrijven op te vragen: alle bedrijven zitten "toevallig" op ongeveer dezelfde prijs. Wij zullen de komende maanden voorzichtig moeten laveren om enerzijds de vereiste papieren in huis te krijgen en anderzijds de kosten in de hand te houden. We gaan weer een nieuw avontuur aan!

* Les bloggen: Klussen in Noorwegen.

Vi har begynt på det neste oppussingsprosjektet: badet og vaskerommet i første etasje. Det var ingen tvil om at også disse rommene trengte en oppgradering. Huset vårt kunne ha fungert som museum for norske interiørtrender i åttitallet av forrige århundre. Badet var i julestemningen hele året rundt med rødt vanntett tapet på veggene og mørk rød vinyl på gulvet. Servantskapet hadde en benkeplate av uekte marmor i mørk brun plast. Vaskerommet var også kledd med vanntett tapet med psykedeliske former i fargene oransje, brun, beige og grønn. Gulvet var dekket med mørk brun vinyl. 

Det var klart at det var behov for en metamorfose. Likevel er det nokså en prosess for å bestemme oss hvordan rommene må bli. Det har vært for oss begge to mange år siden vi har modernisert baderommene i våre hus i Nederland. Også kravene etter norsk bygningslov skaper utfordringer. Veggene og gulvene må gjøres komplett vanntett. Det finnes spesielle bygningsmaterialer på markedet som ikke finnes i Nederland, som membran (elastisk maling) for gulvet og våtromsplater når man legger fliser på vegg. 

I våre nederlandske øyne er det latterlige krav med tanke på hus bygd i teglstein og betong. Disse husene bygges jo også i Norge i dag, særlig i storbyer. Dreier det seg om trehus, som vårt hus, da blir kravene mer forståelig. Treråte kan ha dramatiske følger. Likevel kvier vi oss for den norske "fryktkulturen". Til og med å legge fliser selv frarådes, selv om en autorisert håndverker har lagt membranen. Som hjemmesnekker kan du jo skade membranen, som gjør at du ikke lenger er garantert et 100 % vanntett baderom. Du kan få svi for å spare penger med å pusse opp baderommet selv. Kan du ikke fremlegge papirer at kranene er tilkoblet av en autorisert rørlegger eller at baderomsgulvet er lagt etter våtromskravene, kan dette minske taksten på huset med flere hundretusen kroner.

De autoriserte håndverksbedriftene vasser i proteksjonismen. Vi vet nå at det ikke nytter å innhente pristilbud fra flere bedrifter: alle bedrifter tilbyr "tilfeldig" noelunde samme pris. De kommende måneder må vi forsiktig manøvrere for å få tak i de påkrevde papirene på den ene siden og å holde styr på kostnadene på den andre siden. Vi har begynt på et nytt eventyr!

søndag 16. november 2014

Af!

Jippie, de ruimte met de boiler is klaar, af, ferdig, finito! Zelfs het laatste kitrandje is gelegd. Hieronder een aantal foto's van hoe het was na de overdracht van het huis mei vorig jaar.


De vorige eigenaren gebruikten de ruimte als opslagruimte en het stond er mutvol. In het midden stond een muurtje en tegen alle muren waren houten stellingkasten getimmerd. We stoken nu nog het hout in de kachel! :)

Dit zijn foto's van hoe het geworden is:



Marco heeft het rare muurtje en de houten stellingkasten gesloopt. Een lelijke stenen zijmuur werd met platen bedekt die we daarna behangen hebben met glasvezelbehang en gewit hebben.* Het houten schrootjesplafond is wit geschilderd. Bij de kastenwand zijn de boven- en onderkastdeuren vervangen door praktische schuifdeuren. Om de boiler en de leidingen heen heeft Marco een kast getimmerd met louvredeuren.** De vloer was schots en scheef en het heeft ons veel tijd en moeite gekost om die te egaliseren. Het was ook een uitdaging om het verloop naar het afvoerputje (een eis volgens het Noorse bouwbesluit) goed te krijgen. Op de vloer hebben we vinyl gelegd in de kleur van het laminaat van de logeerkamer.

We zijn zeer tevreden over het eindresultaat. De donkere, onaangename kelderruimte hebben we getransformeerd tot een lichte en moderne ruimte. De doorgang naar de logeerkamer is een stuk aangenamer geworden. Er is echter een nadeel: het contrast met de rest van de benedenetage is enorm. We zijn voorlopig nog niet uitgeklusd!


* Les bloggen: Puzzelweekend.
** Les bloggen: Houtweekend.

Hurra, rommet med varmtvannsberederen er ferdig nå! Til og med den siste fugen er støpt. Vedlagt er noen bilder som viser hvordan det var etter overtagelse av huset i mai i fjor og hvordan det har blitt. De forrige eierne har brukt rommet som lager og det var stappfullt. Det var en vegg i midten av rommet og det var trehyller langs alle vegger. Vi fyrer fortsatt med trehyllene! :)

Marco har rivet den rare veggen og trehyllene. En stygg murvegg ble kledd med sponplater som vi deretter har tapetsert med glassfiberstrie og malt hvit.* Trepanel i taket ble malt hvit. Ved skapveggen er dørene erstattet med praktiske skyvedører. Rundt varmtvannsberederen og ledninger har Marco bygget et skap med sjalusidører.** Gulvet var hulter til bulter og det har kostet oss mye tid og strev for å avrette den. Det var også en utfordring å få fall mot sluket riktig (et krav etter norsk bygningslov). På gulvet har vi lagt vinylbelegg i den samme fargen som laminat i gjesterommet.

Vi er meget fornøyd med resultatet. Det mørke, ubehagelige kjellerrommet har vi transformert til et lyst og moderne rom. Gjennomgangen til gjesterommet har blitt behageligere. Det er likevel en ulempe: kontrasten med resten av første etasje er stor. Vi er ikke ferdig med oppussingen foreløpig!

søndag 2. november 2014

Pestvogel gespot


Gisteren hebben we een pestvogel (Noors: sidensvans) gespot in de tuin. De naam "pestvogel" dateert uit de middeleeuwen, toen men dacht dat deze vogels de pest meenamen en de ziekte verspreidden. Gelukkig weten we in deze tijden van Ebola wel beter. De vogel heeft het formaat van een lijster en is zalmroze met gele streepjes op de vleugels. Op zijn kop heeft hij een kuif, waardoor hij er een beetje uitziet als een punker. In de zomer leven pestvogels in het uiterste noorden van Europa, Siberië en Noord-Amerika. In de winter zijn de vogels veel te vinden in Noorwegen en soms ook in Nederland. De vogels leven voornamelijk van bessen en insekten.

I går har vi spottet en sidensvans i hagen. Det nederlandske navnet "pestfugl" dateres tilbake til middelalderen, da man trodde at disse fuglene tar med pesten og sprer sykdommen. Heldigvis vet vi bedre i disse tider med Ebola. Fuglen har størrelsen på en spurv og er laksrosa med gule striper på vingene. Den har topp på hodet sitt, som gjør at han ser ut som en punk. Om sommeren finnes sidensvansen i de nordligste trakter av Europa, Siberia og Nord-Amerika. Om vinteren forekommer fuglen over store deler av Norge og av og til i Nederland. Fuglen livnærer seg av bær og insekter.

Mer info: Sidensvans.

Bildet er plukket fra nettet.